قرار گرفتن طولانیمدت در معرض پرتو ماورای بنفش (UV) خورشید میتواند در ایجاد بیماریهای چشم بخصوص آب مروارید و تخریب وابسته به سن و لکههای زرد نقش داشته باشد. آسانترین راه محافظت از چشم از این آسیب، استفاده از عینک آفتابی است. گفته میشود لازم نیست به محض بیرون رفتن، آن را بزنید. اما اگر مدت زیادی را در نور خورشید میگذرانید از عینکهای آفتای ضد پرتو ماوراء بنفش استفاده کنید.
عینکی را انتخاب کنید که حداکثر محافظت را در برابر هر دو نور ماورای بنفش A (UVA) و ماورای بنفش (UVB) B ایجاد کند. هرچه میزان ممانعت از ورود نور ماورای بنفش بیشتر باشد، احتمال آسیب چشم شما کمتر است. برای به حداقل رساندن نور ماورای بنفش که میتواند از کنارههای عینک وارد شود، عینکی را انتخاب کنید که کاملا نزدیک به چشمها قرار گیرد یا دور قاب عینک بسته باشد. در روزهای ابری همانند روزهای آفتابی از عینک استفاده کنید، چون ابرها هم پرتو ماورای بنفش را سد نمیکنند. هنگام فعالیت روی آب، ماسه یا برف، عدسیهای پولاریزه (قطبی شده) خاکستری رنگ باعث کاهش تشعشع نور میشوند. عدسیهای خاکستری یا سبزرنگ کمترین اغتشاش رنگ را ایجاد
میکنند.
در مورد سوختگی شیمیایی چشم، باید گفت سوختگی شیمیایی چشم، میتواند دید را به مخاطره اندازد. علائم این سوختگی درد چشم ، کاهش دید افزایش حساسیت به نور است. اگر شغلتان مستلزم استفاده از موادشیمیایی خطرناک است، نسبت به خطرات آن هوشیار باشید. از چشمهای خود به وسیله عینک ایمنی یا عنیک حفاظتدار، محافظت کنید. از محل نزدیکترین منبع آب پاکیزه مطلع باشید تا در موارد نیاز چشم خود را با آب فراوان شستشو دهید. به یاد داشته باشید محصولات پاککننده داخل خانه، بویژه آنهایی که حاوی آمونیاک یا مواد سفیدکننده هستند و مواد شیمیایی باغبانی میتواننند صدمات جدی ایجاد کنند. تماس مستقیم پاشیدن مواد شیمیایی به چشم خطرناکترین حالت است. اما گاز و غبار غلیظ آنها نیز باعث صدمه میشود. اگر ماده شیمیایی، یک یا هر دو چشم شما را بسوزاند، متوجه وقوع آن میشوید. چشم شما درد میگیرد، به نور حساس شده یا دچار تاری دید میشوید. بلافاصله چشمان خود را با آب پرفشار و تمیز به مدت 15 تا 30 دقیقه بشویید. برای ایجاد فشار مطلوب، سر خود را زیر آب بگیرید یا از یک منبع تمیز، آب را به داخل چشمها بپاشید. حین شستشو، چشمها را حدالامکان به طور کامل باز نگه دارید.
سوختگی شیمیایی چشم، یک اورژانس پزشکی است و باید بیدرنگ درمان شود. به بخش اورژانس بیمارستان نزدیک محل خود مراجعه کنید یا با چشم پزشکتان تماس بگیرید. پزشک ممکن است برای معاینه و درمان چشم از داروی بیحسی موضعی به منظور کاهش درد استفاده کند. بسته به وسعت آسیب، ممکن است چشم با نوار زخمبندی بسته شود یا با یک آنتیبیوتیک درمان شده و به چشم فرصت ترمیم خود به خود داده شود. صدمات جدی ملتحمه، قرنیه یا پلک ممکن است به ترمیم جراحی نیاز داشته باشد که بعدا انجام خواهد شد.
سوالات پزشکی خود را با ما در میان بگذارید.