در آن سالها آبادانیها قرار بود هر سال میزبان جشنوارهای با موضوع فیلمهای اجتماعی باشند. در رشت هم قرار بود فیلمهای اول و دوم فیلمسازان باهم رقابت کند.
جشنوارههای موضوعی فرصت خوبی بود تا علاقهمندان سینما در شهرستانها که امکان تماشای بسیاری از فیلمهای خاص را در سینماهای شهر خود پیدا نمیکردند ، در این جشنوارهها فیلمهای خاص و هنری را تماشا کنند و با دستاندرکاران سینما که همیشه مهمان این جشنوارهها بودند دیدار و گفتگو داشته باشند.
در سالهای اخیر با تعطیلی جشنوارههای موضوعی ، جشنواره فیلم فجر به سمت و سوی برگزاری یک رویداد بسیار گسترده رفته است و در شهرستانها نیز بر گزار می شود.
مسوولان این جشنواره با اشاره به گستردگی برگزاری آن و نزدیکی آرای مردم به آرای داوران اعلام میکنند که این جنبه مردمی بودن نکته مثبتی برای جشنواره است، اما برگزاری این رویداد در قالب یک «جشن» این مشکل را هم ایجاد کرده که فیلمسازان دیگر این رویداد را آنطور که باید جدی نمیگیرند .
از طرفی شرایط برگزاری جشنواره فجر در شهرستانها این رویداد را به محل مراجعه افراد خاصی محدود میکند و حتی اگر فیلمسازی نیز به این جشنوارهها بیایند، شکل ماجرا بیشتر تشریفاتی و با عجله خواهد بود.
شاید احیای دوباره جشنوارههای سینمایی استانها در کنار متمرکز کردن جشنواره فجر به عنوان یک رویداد مادر ایدهای باشد که بتواند ذهن برنامهریزان سینمای ایران برای سال آینده را به خود مشغول کند.
رضا استادی
گروه فرهنگ و هنر
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....