دوبله را فراموش نکنید

در این مطلب قصد نقد یا بررسی این فیلم را نداریم اما نکته‌ای که درباره این فیلم می‌توان گفت دوبله خوب آن است که بیننده را به یاد دوران طلایی دوبله در ایران می‌اندازد.

در سالی که پنجمین سوار سرنوشت ساخته شد هنوز صدابرداری سر صحنه در سینمای ایران باب نشده بود، به همین دلیل فیلم‌ها برای اکران دوبله می‌شدند اما با رواج صدابرداری همزمان دوبله فیلم‌های ایرانی کاملا منسوخ شد.

ما به این موضوع کاری نداریم که صدابرداری صحنه بهتر از دوبله است اما این نکته را می‌توانیم مطرح کنیم که چرا باید دوبله ایران دیگر طلایی نباشد. در صورتی که در زمانی که فقط چند کشور از جمله ایتالیا در دوبله حرف اول را می‌زد ایران با این کشور در زمینه دوبله رقابت می‌کرد اما اکنون با داشتن تاریخ درخشان دوبله باید نگران وضعیت دوبله در ایران بود آن هم در شرایطی که کشورهای عربی بشدت روی دوبله سرمایه‌گذاری کرده‌اند و می‌خواهند در آینده نزدیک در این رشته هم حرفی برای گفتن داشته باشند. علاقه‌مندان به سینما هرگز دوبله عالی فیلم موزیکال اشک‌ها و لبخندها را فراموش نمی‌کنند.

در کشور ما چندین سال است که فیلم‌های خارجی اکران عمومی نمی‌شوند. شاید این اتفاق را بتوان یکی از دلایل ضعیف شدن دوبله دانست اما فیلم‌های خارجی که در تلویزیون به نمایش درمی‌آیند یا به شبکه نمایش خانگی راه پیدا می‌کنند کم نیستند. بنابراین دوبله ایران هنوز هم می‌تواند طلایی باشد. چرا کودکان ایرانی نباید کارتون‌های تلویزیونی را با دوبله خوب ببینند در صورتی که کشورهای عربی که هیچ تجربه‌ای در دوبله ندارند مثلا کارتون‌های موزیکال را با کیفیتی خوب برای مخاطبان خود دوبله کنند.

به هر حال نباید از این نکته غافل ماند که دوران طلایی را اگر رها کنیم شاید که به دوران سربی تبدیل شود.