هجوم تبلیغات و رسانهها و شکلدهی به افکار عمومی از طریق آنها به نوعی اصلیترین مضامین انتقادی نمایشنامه «عیش و نیستی» به حساب میآیند.ایرج راد نیز با چنین تحلیلی این نمایشنامه کمدی را به صحنه آورده است. به اعتقاد او این متن میتواند با تماشاگر ارتباط برقرار کند و برای او قابل لمس باشد.
آن چیزی که در این متن مهم است در درجه اول بخش اجتماعی آن است که مربوط به منطقه و مکان خاصی نیست، بلکه میتواند در هر جا و هر نقطهای اتفاق بیفتد.
تبلیغات و جهت دادن به افکار عمومی که در واقع افراد را به سمتی سوق میدهد، بدون این که آنها از اصل ماجرا باخبر باشند ، به علاوه مسالهای که در پایان اثر مطرح میشود مبنی بر این که هیچکس نمیخواهد واقعیت را ببیند، اینها از اصلیترین نکاتی است که ایرج راد را بعد از 16 سال وسوسه کرده است تا در مقام کارگردانی نمایشی را به روی صحنه ببرد.
این روزها «عیش و نیستی» در تالار چهارسو مجموعه تئاترشهر به صحنه میرود ، اگر دوست داشته باشید میتوانید در تعطیلات آخر هفته سری به تئاتر شهر بزنید و این نمایش را ببینید.
علی محزون