مرد تمام‌نشدنی

هم‌نسلان خوش‌شانس کریم باقری حالا یا روی نیمکت تیم‌ها مشغول مربیگری هستند (مثل علی دایی و خداداد عزیزی) یا آنقدرها خوش شانس نبودند و به کل فراموش شدند یا دوران بازنشستگی خود را در تیم‌های متوسطی در لیگ‌های دسته پایین‌تر دنبال می‌کنند مثل اسماعیل هلالی ! اما کریم باقری همچنان در فوتبال ایران و در بالاترین سطح آن تاثیر‌گذار است. سن و سال نمی‌شناسد و درگیر حاشیه‌ها نمی‌شود. آنقدر صادق هست که منافع شخصی و تیمش را نادیده بگیرد و بی‌تعارف در پاسخ به سوال مجری برنامه نود چیزی جز حقیقت نگوید تا عادل فردوسی‌پور او را سالم‌ترین بازیکن ایران بداند!

کریم باقری در تیم تراکتورسازی کشف شد، در تیم کشاورز تهران درخشید تا به تیم سرخ‌پوش تهرانی بپیوندد. اما آغاز موفقیت کریم با درخشش او در جام ملت‌های آسیا در سال 96 در امارات رقم خورد؛ جایی که به واسطه آن به همراه علی دایی و خداداد عزیزی راهی اروپا شد تا دو فصل را در بوندس لیگا و در تیم آرمینیا بیله فلد سپری کند. وقتی از آلمان بازگشت خیلی‌ها فوتبال او را تمام شده می‌دانستند، در حالی که دایی به تیم معتبر و خوش‌نامی چون بایرن مونیخ پیوسته بود، او راهی لیگ امارات شد؛ لیگی که به نقطه پایانی برای دوران بازی بسیاری از بازیکنان ایران تبدیل شده بود، اما کریم باقری همچنان خوب بازی می‌کرد تا خبر پیوستنش به تیم «چارلتون» در لیگ برتر انگلیس خیلی از کارشناسان فوتبال را شگفت‌زده کند. باقری اولین بازیکن ایرانی بود که در لیگ برتر انگلیس بازی کرد. هر چند شاید ناموفق‌ترین دوران بازی‌اش در همان یک فصل بود. او دوباره به ایران بازگشت و در تیم محبوب خود بازی‌اش را ادامه داد. در دوران مربیگری بگوویچ نیمکت نشین شد، اما با آمدن «مصطفی دنیزلی» دوباره به بازیکن تاثیرگذار همیشگی تبدیل شد.

فصل رویایی‌اش البته همراه با افشین قطبی گذشت که منجر به قهرمانی این تیم در لیگ برتر ایران شد، علی دایی دوست دیرینه و مربی وقت تیم ملی ایران را مجاب کرد تا از او خواهش کند به تیم ملی ایران بپیوندد، درحالی که او مدت‌ها قبل، از بازی در تیم ملی خداحافظی کرده بود.

حالا دوباره علی دایی و کریم باقری به دوچهره موثر فوتبال در پرسپولیس تبدیل شده‌اند، علی دایی روی نیمکت و کریم باقری، در مستطیل سبز. حضور این دو پس از سال‌ها هم دربی را از دام تساوی رهاند و هم دربی 68 را قرمز کرد. کریم باقری تمام نشدنی است.