حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
فابیو کاپلو، سرمربی ایتالیایی تیم ملی فوتبال انگلیس دیروز با اعلام این خبر تصریح کرد که این تصمیم را به خاطر و سود تیم ملی این کشور گرفته است؛ تصمیمی که با استقبال اتحادیه فوتبال انگلیس نیز مواجه شده و حتی جان تری نیز با احترام به تصمیم سرمربی ایتالیایی تیم ملی کشورش عنوان کرده است: «تصور میکنم تاوان اشتباهم را بدین خاطر پس دادم.»
بیشک این واکنش به رسوایی اخلاقی بازیکن باتجربه و تاثیرگذار تیم ملی انگلیس میتواند حاوی درسهای زیادی برای فوتبال و ورزش ایران باشد. فوتبالی که اسما حرفهای شده و مربی و بازیکن جماعت باید در آن تابع قواعد و نظامات تدوین یافته باشند، اما به دلیل آن که معمولا با ناهنجاریهای رفتاری در فوتبال ایران با مماشات رفتار شده، حتی در قبال رسواییهای اخلاقی و ناهنجاریهای بزرگ بازیکنان فوتبال وطنی نیز، سیاست رفع و رجوع و توجیه مورد توجه قرار گرفته است. البته کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در قالب منشور اخلاقی، یک سالی میشود که در مقابل این پلشتیها دست به جبههگیری گسترده زده است تا بلکه با محرومیت و در نظر گرفتن جرایم دیگر، مربیان و بازیکنان فوتبال را متوجه این نکته سازد که اعمال و رفتارشان به دقت زیر نظر قرار دارد، اما حرف این است که به هیچ وجه نباید در برخورد با ناهنجاریها در فوتبال و ورزش کوتاه آمد. آن هم در شرایطی که همه کاملا در قبال ارزشهای پذیرفته شده در ورزش ایران آشنا بوده و نیک واقفند که اگر به شهرت و معروفیت میرسند باید بیش از پیش از رفتار و کردار خویش مراقبت و محافظت به عمل آورند تا همواره از آنان به عنوان الگوهایی مثبت در جامعه یاد شود. شاید اگر همین مورد رسوایی اخلاقی کاپیتان تیم ملی انگلیس در فوتبال ما به وجود آمده بود، خیلیها در درجه اول تلاش میکردند که جلوی انتشار خبری آن را گرفته و در وهله بعد نیز میکوشیدند موضوع را به نوعی کدخدامنشانه رفع و رجوع کرده و فرد خاطی را مستقیم و غیرمستقیم در حاشیه امنیت قرار دهند. اگر چه در هر جامعهای برخورد با ناهنجاریها تابع عرف پذیرفته شده و قوانین داخلی هر کشور است، اما بیشک همین که بازوبند کاپیتانی تیم ملی انگلیس از جان تری گرفته میشود و این مساله نیز در سطحی وسیع بازتاب مییابد، میرساند که دنیای فوتبال نیز ناهنجاریها را برنمیتابد.
حجتاله اکبرآبادی
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....