یکی از این سنتهای قدیمی و مهم برای ژاپنیها تمیز کردن کلی خانه و محل کار است که ما هم در ایران داریم. در ژاپن به آن «اوُسوُجی» میگویند و این همان خانه تکانی در ایران است. جالب است که در مدرسه هم ما این نظافت کلی را انجام میدهیم و مثلا در روزهای آخر دسامبر، دوازدهمین ماه میلادی، قبل از سال نو راهروها و کلاسهای درس را تمیز میکنیم.
یک رسم دیگر در ژاپن فرستادن کارت پستال مخصوص تبریک سال نو است که در زبان ژاپنی به آن «نِنگاجو» میگویند. مردم ژاپن برای دوستان، همکاران و آشنایان خود ننگاجو میفرستند و سال نو را تبریک میگویند. حتی من که خارجی هستم باید برای دوستان و معلمهای خود کارت بفرستم و البته از دوستان و معلمهایم کارتهای زیادی میگیرم.
صبح روز اول سال نو همه مردم در ژاپن حتما صندوق پست خانه خود را میبینند تا کارتهای تبریک سال نوی خود را بردارند.
برای من بیشتر از سی کارت از سوی دوستان و معلمهایم آمد و من هم برای حدود 40 نفر کارت تبریک فرستادم. پدرم میگوید که اداره پست ژاپن هر سال بیشتر از 3 میلیارد کارت تبریک مخصوص سال نو را به نشانی مردم تحویل میدهد. ژاپنیها این کار را دوست دارند ولی کسانی که در بین سال کسی از نزدیکانشان از دست رفته باشد کارت نمیفرستند و دریافت نمیکنند.
یک سنت ژاپن برای سال نو این است که رشته مخصوصی میخورند به نام سوبا، که مزه خاصی ندارد. اسم این رشته، توشی کوشی سوبا است که در واقع به معنای رشته پایان سال کهنه و ورود به سال نو است.
دوستان خوبم از سنتهای ژاپنی براتون گفتم ولی اگر فراموش نکرده باشید من دانشآموز کلاس اول راهنمایی هستم و فکر میکنم خوبه چند خط هم در مورد مشق و تکلیف منزل بنویسم. مشق ما در تعطیلات سال نو که در ژاپن به آن تعطیلات زمستانی میگویند، خطاطی زبان ژاپنی است. هر دفعه در تعطیلات زمستانی معلمها مشق خوشنویسی میدهند چون در سال نو مراسم سنتی هست که خطاطی میکنند.من هم مشقهایم را در روزهای اول تمام کردم و از تعطیلات لذت بردم.
من هنوز منتظر پیشنهادات و نظرات شما دوستان هستم که مرا راهنمایی کنید تا در مورد موضوعاتی بنویسم که شما بیشتر دوست دارید.
از همه شما متشکرم که به زبان ژاپنی میشود «آریگاتو»
متین والی نژاد