نوگرایی علیزاده باعث شده تا آثار او که در حیطه موسیقی سنتی یا ردیف دستگاهی ایران تعریف میشوند از چنین جایگاهی در نزد مخاطبان برخوردار شوند. علیزاده هم آهنگساز است و هم نوازنده. ساز تخصصی او تار و سهتار است، اما از چند سال پیش یک ساز ابداعی هم به سازهایی که او مینوازد اضافه شد: «ساز شورانگیز»
حاصل کار نوازندگی او علاوه بر حضور در گروههای مختلف و اجراهای متعدد در خارج و داخل کشور، آلبوم «ترکمن» است که در آن به تکنوازی سهتار پرداخته و خیلیها آن را یکی از آلبومهای ماندگار موسیقی ایرانی میدانند.
در حوزه آهنگسازی نیز او کارنامه قابل توجهی دارد؛ از آهنگسازی برای سینما و تئاتر و تلویزیون گرفته تا انتشار آلبومهای نینوا و راز نو و نوبانگ کهن و....
علیزاده جدا از همه اینها معلم خوبی هم هست. نهتنها تا به حال نوازندههای زیادی را به جامعه موسیقی تحویل داده بلکه در دوران مدیریتش بر هنرستان موسیقی این هنرستان بهترین عملکرد (به گفته هنرجویان و اساتید آن) را داشت.
همه اینها را گفتیم تا برسیم به کارهای جدید این آهنگساز و نوازنده که باعث شده تا دوباره نام او بر سر زبانها بیفتد.
این روزها در حالی که سریال آشپزباشی با آهنگسازی او از سیما پخش میشود، انتشار آلبوم «در آنسوی...» نیز نام او را سر زبانها انداخته است؛ آلبومی که طی مدت کوتاه انتشارش با استقبال خوبی از سوی مردم مواجه شده و در حوزه موسیقی بیکلام طبق گفته مراکز پخش و فروش جزو برترینهاست.
این آلبوم دربرگیرنده موسیقی متن یک فیلم و یک تئاتر است. وقتی این آلبوم را گوش میکنی میفهمی که چرا علیزاده در موسیقی ایرانی به چنین جایگاهی رسیده و چرا همه طیفها آثار او را دوست دارند و گوش میدهند.