وی افزود: در حال حاضر کل آورد رودخانه زایندهرود با احتساب آب انتقالی از تونلهای اول و دوم کوهرنگ و تونل چشمه لنگان، قریب به 1570 میلیون مترمکعب در سال است که از این میزان حدود 6 درصد صرف صنایع ، حدود 19 درصد صرف تامین آب شرب شهرها و روستاهای مختلف حوزه مرکزی ایران و مابقی آب که بالغ بر 75 درصد منابع آب حوزه زایندهرود می باشد برای مصارف کشاورزی، حفظ محیط زیست و حیات رودخانه مورد استفاده قرار میگیرد.
حیدرپور درباره بحران آبی ایجاد شده طی سالهای اخیر نیز توضیح داد: بر مبنای آمار و اطلاعات موجود طی 10 سال اخیر از حیث میزان نزولات جوی، به مدت 5 سال با خشکسالی شدید، برای 4 سال با شرایط طبیعی و فقط برای یک سال با شرایط خیلی مرطوب مواجه بودهایم که این روند طی 40 سال اخیر بیسابقه بوده است.
وی ادامه داد: نتیجه این شرایط، منجر به وقوع خشکسالی شدید طی سالهای 1377 تا 1380 و نیز سالهای اخیر شده است؛ به طوری که در دوره خشکسالی اخیر میزان آورد حوزه زایندهرود در سال آبی 87 86 به میزان 42 درصد و در سال آبی 88 87 به میزان 40 درصد نسبت به مدت میانگین بلندمدت آن کاهش داشته است و این مساله به کاهش ذخیره آب زایندهرود به میزان 4/1 میلیارد مترمکعب آن هم فقط طی 2 سال شده و علاوه بر آن، در پی بروز این خشکسالی شدید، متاسفانه بخش قابل توجهی از آبخوانهای استان تخلیه شده است.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)