وفات عالم بزرگ

آیت‌الله صافی گلپایگانی دروس سطح را در محضر آیت‌الله آقا میرزا محمد همدانی تکمیل نمود و درس خارج را نزد عالمان بلند آوازه عصر، از جمله آیت‌الله بهجت و آیت‌الله العظمی بروجردی به پایان برد.

هوش، ذکاوت و نیروی استدلال ایشان در جلسه درس و مباحثه آیت‌الله العظمی بروجردی باعث شهرت ایشان در بین طلاب آن زمان شد.

آیت‌الله العظمی بروجردی چنان شیفته این شاگرد درس خوان و هوشیار شد که در برخی مجالس از وی یاد می‌کرد. آیت‌الله علی صافی علاوه بر کارهای تحقیقاتی و مطالعاتی و توجه عمیق به اهمیت تالیف و درس وبحث در زمینه‌های گوناگون، ‌هیچ زمانی از حضور موثر در اجتماع غافل نماند و به تعبیری درس و بحث‌های اصولی و کلامی و فقهی او را به گونه‌ای سرگرم نساخت تا جامعه و مردم را رها کند و فقط به بحث‌های روان حوزوی بپردازد.

این مجتهد تلاشگر و در صحنه علم و عمل، با خطابه‌های بلیغ و صراحت لهجه که با همه وجودش آمیخته بود و شجاعت و پایمردی و استقامت در خور، در مسیر آزادی و اشاعه عدالت و انضباط اجتماعی و احیاء حق و سرکوب نمودن باطل و مبارزه با رژیم مستبد شاهی و ایادی استثمار و استکبار پرداخت و در این راه متحمل سختی‌ها، فشار‌ها و تبعید‌ها شد. از جمله کارهای آن مرجع بزرگ و شخصیت علمی، نقش فوق‌العاده موثر در به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی ایران و پیوند و وحدت در میان مراجع عظام بود.

آیت‌الله علی صافی، آثار ارزشمندی به نظم و نثر عربی و فارسی دارد که برخی به چاپ رسیده، شماری از آنها زیر چاپ و قسمتی به صورت دست‌نویس است.

شرح استدلالی بر العروه الوثقی اثر آیت‌الله سید محمد کاظم یزدی طباطبایی از مراجع معروف بنام در 30 جلد، ، منتخب الحکام، مناسک حج، در انتظار وصال (مجموعه 59 قصیده و غزل و مخمس به مناسبت ولادت امام زمان (عج))، راز دل (دیوان اشعار در بیش از هزار صفحه)، الدلاله الی من له الولایه، المحجه فی تقریرات الحجه وتاریخ تحول فقه شیعه از جمله تالیفات چاپ شده ایشان است.