بیماری‌های ناخن

ناخن قاشقی: سطح ناخن مقعر و اغلب شکننده و نازک‌شده و ممکن است نشانه کم‌خونی و فقر آهن باشد. این اختلال در بیماری‌هایی که با اشکال در جریان خون همراهند مثل دیابت، کم‌کاری تیروئید و بیماری‌های ناشی از کمبود ویتامین دیده می‌شود.

ناخن گازانبری: قوس عرضی ناخن زیاد شده و دو طرف آن به شکل گازانبر در می‌آید و علت آن پوشیدن کفش تنگ و آلودگی‌های زیر ناخن می‌باشد.

چند لایه شدن ناخن: معمولا در اثر ضربه یا تر و خشک شدن مکرر ناخن به وجود می‌آید. ناخن‌ها را باید کوتاه کرد و بعد از خشک‌کردن دست‌ها از کرم‌های مرطوب‌کننده استفاده کرد.

جدا شدن ناخن: به علل آلودگی زیر ناخن، پسوریازیس (نوعی بیماری ایمنی ‌ پوستی)، عفونت‌های قارچی، اگزما، اشکال در جریان خون، کم‌کاری و پرکاری تیروئید، ضربه و مصرف بعضی از داروها مثل تتراسیکلین به وجود می‌آید و یک نوع شایع آن بخصوص در خانم‌ها با علت ناشناخته است و عواملی مثل ضربه‌های خفیف در ایجاد آن موثر است.

سفید شدن ناخن: نوع ارثی آن کمیاب است اما نوع اکتسابی آن می‌تواند نشانه یک بیماری حاد مانند مسمومیت با آرسنیک باشد که البته باید آن را از سفید شدن ناخن در اثر عفونت قارچی و کم شدن آلبومین خون تفکیک کرد.

عفونت اطراف ناخن: خراش‌های کوچک در بافت اطراف ناخن، زمینه را مستعد می‌کند و در خانم‌هایی که دستشان به طور مرتب مرطوب است شایع می‌باشد. درمان با ضد قارچ یا آنتی‌بیوتیک، از بین بردن عامل زمینه‌ای و گاه جراحی لازم است.

فرورفتن ناخن در بافت نرم: به علت وجود زمینه ارثی مثل عدم تناسب بین ناخن و بستر آن، افزایش تحدب ناخن، چرخش انگشت شست پا به سمت داخل، تعریق و عفونت، کوتاه کردن گوشه‌های ناخن و پوشیدن کفش تنگ یا پاشنه بلند به وجود می‌آید. در بعضی موارد برداشتن ناخن یا قسمتی از آن ضروری است.

کچلی ناخن: عفونت قارچی ناخن است که به سه شکل دیده می‌شود. 1.‌ به شکل رگه‌هایی با رنگ سفید یا زرد در لبه ناخن که ممکن است پیشرفت کرده و به ریشه ناخن برسد و به رنگ قهوه‌ای یا سیاه تبدیل شود و ناخن نیز شکننده گردد. 2‌ سطح ناخن (معمولا شست پا) مخطط و دارای لکه‌های سفید می‌باشد. 3 ‌ سفید شدن ناخن از نزدیک ریشه آن که در بیماران دچار نقص سیستم ایمنی بخصوص ایدز دیده می‌شود.

دکتر مهرانگیز توتونچی