الکتریسیته علیه مو

انتخاب درست

الکترولیز معمولا برای از بین بردن موهای زاید نواحی کوچک مثل لب بالا، چانه و گونه استفاده می‌شود. بیمارانی که رشد موی زاید آنها ناشی از مشکلات هورمونی است انتخاب‌های مناسبی برای الکترولیز نیستند، زیرا باز هم موهای زیادتری رشد کرده و به درمان، روندی پایان‌‌ناپذیر می‌‌دهد. در این موارد بهتر است ابتدا مشکل اصلی بیمار درمان شود، در این حالت ممکن است برخی از موهای زاید محو شوند و نیاز به الکترولیز وجود نداشته باشد. در بیمارانی که از ضربان‌ساز (پیس‌میکر) قلبی استفاده می‌‌کنند، نمی‌توان از روش الکترولیز استفاده کرد. طی 3 ماهه آخر دوران بارداری نیز الکترولیز شکم توصیه نمی‌شود. از آنجایی‌که کودک در آخرین ماه‌های بارداری فعال و پرتحرک است، الکترولیز بر روی شکم می‌تواند باعث شود که کودک در شکم مادر شروع به لگد زدن نماید و مادر را ناراحت کند.

خوب یا بد

یکی از مزایای الکترولیز این است که اگر درست انجام بگیرد، نتیجه‌‌اش دائمی است، اما این روش بدون نقص نیست .فرد متقاضی باید قبل از شروع درمان به دقت توجیه شود. الکترولیز روشی زمانبر و پرخرج است. باید در نظر داشت هر مو جداگانه تخریب می‌شود. اگر فرد موهای زاید زیادی دارد، برای رسیدن به نتیجه قابل ‌قبول، دو، سه یا چند سال درمان هفتگی یا دوهفته ‌یک بار لازم است. از طرف دیگر اکثر موها بیش از یک جلسه درمان لازم دارند تا نتیجه دائمی به دست‌ آید. در هر جلسه ناحیه کوچکی را می‌توان درمان کرد. یعنی تقریبا فقط 20 تا 30 درصد فولیکول موها از بین می‌رود. در هنگام درمان با الکترولیز درد زیادی به خصوص در مناطق حساس مثل لب بالا ایجاد می‌شود و همچنین عوارضی مانند به‌جا‌ماندن اسکار یا جوشگاه و لک‌های تیره وجود دارد. امکان انتقال بیماری‌هایی مثل هپاتیت و ایدز در صورت رعایت نکردن نکات بهداشتی با این روش نیز وجود دارد. الکترولیز برای از بین بردن موهای نواحی بزرگ مثل بازو و ساق پا توصیه نمی‌شود.

پس از انجام

براساس چگونگی عکس‌العمل پوست نسبت به الکترولیز، پزشک، کرم آنتی بیوتیک یا آنتی سپتیک مایع (ضدعفونی‌کننده‌ها) را می‌تواند تجویز کند.