پیامبر اسلام(ص) با ارسال نامهای برای اسقف مسیحیان نجران آنها را به دین اسلام دعوت میکند، اسقف منطقه نجران (که در منطقه مرزی میان حجاز و یمن قرار داشته) پس از خواندن این نامه جلسهای با بزرگان منطقه تشکیل میدهد و قرار میشود نمایندگانی را نزد رسول اکرم(ص) بفرستد.
نمایندگان نجران پس از دیدار با پیامبر با ایشان به مباحثه و تبادل نظرات و افکار پرداختند، اما قانع نشدند. در این هنگام حضرت جبرئیل نازل شد و آیه مباهله را آورد و پیامبر را مامور کرد تا با کسانی که با او مجادله میکنند و حق را نمیپذیرند به مباهله برخیزد. «هرگاه بعد از علم و دانشی که (درباره مسیح) به تو رسیده (باز) کسانی با تو به محاجه و ستیز برخیزند، به آنها بگو: بیایید ما فرزندان خود را دعوت کنیم، شما هم فرزندان خود را، ما زنان خویش را دعوت نماییم، شما هم زنان خود را؛ ما از نفوس خود دعوت کنیم، شما هم از نفوس خود، آنگاه مباهله کنیم، و لعنت خدا را بر دروغگویان قرار دهیم.» (آل عمران/ آیه 61)
نمایندگان نجران از پیامبر وقت خواستند و قرار شد فردای آن روز به مباهله بروند.
وقت (مباهله) فرا رسید،رسول اکرم(ص) با امام علی(ع)، حضرت زهرا(س) و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) به مکان موعود رسیدند، اما مسیحیان نجران با دیدن پیامبر و اهل بیتش از مباهله انصراف دادند. دلیلی که اسقف نجران برای انصراف از مباهله آورده هم خواندنی است: «من چهرههایی را میبینم که هرگاه دست به دعا بلند کنند و از درگاه الهی بخواهند که بزرگترین کوهها را از جای برکند، فورا اینطور خواهد شد، بنابراین هرگز صحیح نیست ما با این افراد مباهله نماییم. زیرا بعید نیست که همه ما نابود شویم و ممکن است دامنه عذاب گسترش پیدا کند.» این واقعه، واقعهای است که حقانیت دین اسلام و اهل بیت پیامبر(ص) را نشان میدهد.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)