احسان حدادی نخستین بار در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا 2004 در خشید و مدال طلا را به دست آورد. چندی بعد این قهرمانی را در مسابقات جوانان جهان در گروستو، ایتالیا تکرار کرد و نخستین مدال جهانی را برای دو و میدانی ایران به ارمغان آورد.
او در سال 2005 با پرتاب دیسک به مسافت 25/65 متر رکورد آسیا را شکست و مدال طلای قهرمانی دو و میدانی آسیا را در شهر اینچهاون، کرهجنوبی به گردن آویخت. حدادی در بازیهای آسیایی 2006 دوحه، مسابقات قهرمانی آسیا 2007 در امان، قهرمان شد و رکورد 32/69 متر را یک سال بعد در مسابقات جایزه بزرگ تالین، استونی به جای گذاشت. او دهمین پرتابگر دیسک برتر دنیاست.
حدادی ابتدا سوالها را میشنود و برای نیم ساعت دیگر قول مصاحبه میدهد. نیم ساعت بعد، به عهدش وفا میکند. تلخ ترین و شیرین ترین خاطره او هم مثل بسیاری از ورزشکاران به ورزش بر میگردد.
مسابقات المپیک پکن، برای احسان حدادی یادآور تلخ ترین لحظات زندگی اوست که به دلیل آسیب دیدگی در مقام هفدهم باقی ماند. میگوید: «خیلی تمرین کرده بودم و خیلی هم امیدوار بودم.
رکوردم طوری بود که حتما میتوانستم مدال طلا را به دست آورم. اما به خاطر آسیب دیدگی متوقف شدم و مدال نیاوردم. در واقع بدشانسی آوردم و نتوانستم رکوردم را تکرار کنم.»
اما دنیا همیشه بد نبوده و نخواهد بود. رکورد زنیهای پیاپی حدادی، خاطرات شیرینی برای او رقم زده است: «درست قبل از المپیک پکن، در طول کمتر از یک هفته 3 بار متوالی 3 رکورد جدید به جای گذاشتم و رکورد آسیا را شکستم.
5 جایزه بزرگ دنیا را هم برنده شدم. به همین خاطر باخت پکن برایم سنگین بود چون در روزهای اوج خودم بودم و توانایی به دست آوردن طلای المپیک را داشتم. »