یک نسخه بد از یک بازی خوب

شکست مرد پرنده

رسم است که بازی‌های معروف کنسول‌های خانگی یک نسخه دستی برای PSP یا DS بیرون بدهند. نسخه‌های PSP معمولا بیشتر شبیه بازی اصلی هستند، چون کنسول دستی سونی بهتر می‌تواند از عهده اجرا کردن بازی‌های سه‌بعدی و دموهای CG بربیاید. در این سال‌ها تجربه‌های بسیار خوبی با بازی‌هایی نظیر God of War و سایلنت هیل داشتیم که نسخه‌های PSP آن‌ها واقعا مشابه آثار خانگی جذاب و خوش‌ساخت بودند. وقتی سونی اعلام کرد هم‌زمان با عرضه PSPGo در بازار، بازی‌های اساسینز کرید و Little Big Planet را به این پلتفرم می‌فرستد، حسابی هیجان‌زده شدیم. اما نسخه PSP اساسینز کرید که Bloodlines نام دارد و 2 هفته پیش منتشر شد، به هیچ‌وجه نتوانسته مانند سایلنت هیل یا خدای جنگ پا جای پای نسخه اصلی‌اش بگذارد.
کد خبر: ۲۹۷۵۲۲

داستان پس از اساسینز کرید 1 رخ می‌دهد. این‌بار الطائر به قبرس می‌رود تا یک شیء باستانی دیگر به نام سیب مقدس را پیدا کند و نگذارد دست تمپلارها به آن برسد. در این میان، ماریا که در پایان قسمت اول بازی او را دیدیم و الطائر جانش را به او بخشید، نقش پررنگی در داستان دارد. متاسفانه در بخش دیالوگ‌ها Bloodlines بسیار ضعیف است. دیالوگ‌ها در میان‌پرده‌ها معمولا طولانی و مبهم‌اند. اگر هنگام پخش میان‌پرده‌ها با زدن کلید استارت آن‌ها را رد کنید، هیچ مشکلی پیش نمی‌آید. ماموریت‌ها در نقشه مشخص شده‌اند و لازم نیست چیز بیش‌تری در مورد هدف بدانید. صداگذاری ضعیت الطائر و دیگر شخصیت‌ها هم انگیزه دیگری برای تماشا نکردن میان‌پرده‌هاست.

نقشه‌ها بسیار کوچک‌تر از نسخه کنسولی هستند. به خاطر حافظه محدود PSP، سازنده‌ها مجبور شده‌اند نقشه بزرگ شهرها را تبدیل به نقشه‌های کوچک‌تر کنند و برای رفتن از یک بخش شهر به بخش دیگر، همه چیز بارگذاری می‌شود. چیدمان شهر و ساختمان‌ها کاملا با نسخه‌های کنسولی متفاوت است. در نسخه‌های کنسولی اساسینز کرید می‌شد راحت از روی سقف خانه‌ها در بخش‌های مختلف شهر حرکت کرد. اما در Bloodlines خیلی وقت‌ها هنگام پیش‌روی دچار مشکل می‌شوید. دیوارها از هم دور هستند یا راه رفتن روی تخته‌ها شما را به جایی نمی‌رساند. در بیشتر موارد، راه رفتن در خیابان‌ها راحت‌تر و بهتر است.

کنترل بازی‌های سوم‌شخص در PSP همیشه کار چالش برانگیزی برای بازی‌سازها بوده است. در Bloodlines کنترل الطائر بسیار خوب و روان انجام می‌شود، اما این دوربین است که مشکلات اساسی دارد. شما برای تغییر جهت دوربین باید کلید L را نگه‌دارید و از 4 کلید اصلی برای تغییر زاویه دوربین استفاده کنید. به این ترتیب، هیچ‌وقت نمی‌توانید در حالی‌که می‌دوید و از روی پشت‌بام‌ها از دست دشمن فرار می‌کنید(یعنی کلید R و x را نگه‌داشته‌اید)، دوربین را طوری تغییر بدهید که موقعیت دشمن‌ها و موانع روبه‌رویتان معلوم بشود. این موقعیت بیشتر لحظات حساس بازی را شامل می‌شود.

سیستم مبارزه‌ دقیقا همان چیزی است که اساسینز کرید 1 دیده بودیم. بهترین کار این است که کلید دفاع را نگه‌دارید و هنگام حمله دشمن، به او بدل بزنید. اما در Bloodlines می‌شود با حمله کورکورانه هم دشمن را از پا در آورد، چون دشمن با هر بار دفاع کردن از جانش کم می‌شود! مبارزه تن به تن با دشمن‌ها اصلی بسیار راحت است و با حمله‌های متعدد و درحالی‌که او دفاع می‌کند، می‌توانید دشمن را از پا در بیاورید. البته ناگفته نماند که هوش مصنوعی دشمن‌ها واقعا بد است و خنگ بودن آن‌ها به کلی سبک مخفی‌کار اساسینز کرید را تحت تاثیر قرار داده. اصلا لازم نیست مخفی‌بازی دربیاورید! جلوی نگهبانان بدوید، از دیوار بالا بروید و حتی دوستان‌شان را بکشید، به‌‌ندرت  ممکن است واکنش نشان بدهند. اگر هم تعقیب‌تان کردند با پیچیدن پشت دیوار راحت می‌شود تعقیب کننده‌ها را گمراه کرد.

ماموریت‌ها در Bloodlines کمی متنوع‌تر از اساسینز کرید 1هستند اما در نهایت همه‌شان به کشتن یا تعقیب کردن یک نفر در زمان مشخص محدود می‌شوند. با انجام ماموریت‌های جانبی یا گشت و گذار در نقاط غیرقابل دسترس شهر، می‌توانید سکه‌های برنز، نقره و طلا جمع کنید. این سکه‌ها را می‌شود خرج قوی‌تر کردن ضربات و مجهز کردن سلاح‌ها کرد.

نسخه PSP اساسینز کرید یک بازی متوسط و پر از ایراد است. اگر اساسینز کرید2 را بازی کرده‌اید، بهتر است برای شروع Bloodlines کمی صبر کنید، چون احتمالا تفاوت کیفیت بین این 2 بازی حسابی شما را اذیت خواهید کرد.

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها