الگویی برای مجالس

دهم آذر روز شهادت مدرس و روز مجلس است؛ مردی که الگویی بزرگ برای همه اقشار جامعه و سرمشقی برای مسوولان است.

حضور این مرد بزرگ و عالم متعهد و مسوولیت‌شناس به برهه‌ای بسیار سخت و در عین حال حساس و سرنوشت‌ساز تاریخ ایران مربوط می‌شود که آحاد مردم به خاطر حاکمیت زمامداران بی‌کفایت و مستبد داخلی و نفوذ و دخالت بیگانگان استعمارگر خارجی با انواع مشکلات فرهنگی، سیاسی و اقتصادی دست به گریبان بودند.

دفاع از استقلال کشور و ارزش‌های فرهنگی و حقوق پایمال‌شده مردم و حتی نثار جان برای رسیدن به حقوق مردم، از خصایص سید حسن قمشه‌ای معروف به مدرس بود.

زندگی ساده و بی‌تکلف او زبانزد همه بود و داستان صفای باطن، صراحت لهجه و اقتدارش در تاریخ بسیار آمده است، اما نکته اساسی در سالروز شهادت این مرد بزرگ که به نظر می‌رسد باید هر سال گفته شود شخصیت او و سنجیدن افکار و اندیشه‌هایش با کسانی است که امروز بر صندلی این بزرگمرد تکیه زده‌اند.

امروز صحبت از قانون خوب و نظارت بر اجرای آن است . تلاش برای رسیدن به افکار مدرس در اجرای قانونی مناسب برای جامعه و حفاظت از اجرای دقیق آن قطعا از نکات ویژه و مدنظر این مرد بزرگ بوده و هست.

اصلاح، تبیین و تصویب قوانین مطرح و حتی موشکافی در قوانینی که تا به امروز از چشم دست‌اندرکاران غایب مانده است، یکی از وظایف مهمی است که به نظر می‌رسد در جامعه امروز باید بیشتر به آن توجه شود اما آنچه بیش از تصویب قانون اهمیت می‌یابد نظارت بر حسن اجرای آن است. می‌گویند قانون کم نداریم اما نشنیدیم که بگویند قانون را چگونه اجرا کردند.

شاید اگر امروز مدرس زنده بود در کلامی قاطع بر بعد نظارتی مجلس و شجاعت نمایندگان از این که چرا برخی نظرات مجلس از دیدگاه دولتمردان مغفول می‌ماند، تاکیدات بیشتری می‌کرد.

البته مجالس گذشته تلاش بسیاری بر انجام تحقیق و تفحص‌ها، سوال، استیضاح و ... داشته‌اند اما این احساس هنوز وجود دارد که یک نظارت قوی، قطعا می‌تواند رفتار برخی افراد را که به صورت فردی تصمیماتی را اتخاذ می‌کنند، تغییر دهد.

البته خوشبختانه بعد از انقلاب اسلامی و تاکیدات مسوولان بسیاری از عملکردها به صورت شفاف و روشن پیش‌روی جامعه و مردم گذاشته شده است، اما این احساس وجود دارد که زندگی در اتاقی شیشه‌ای برای مسوولان و دولتمردان می‌تواند اطمینان خاطر بیشتری را برای جامعه به همراه داشته باشد.

فاطمه امیری