خاطرات متین
غذا خوردن با «هاشی»
تقریبا تمام مدرسههای ابتدایی و راهنمایی ژاپن به دانشآموزان خود ناهار میدهند. بعد از جنگ جهانی دوم، مردم ژاپن خیلی فقیر شده بودند و بچهها غذای کافی نداشتند، به این دلیل دولت ژاپن تقریبا 50 سال پیش تصمیم گرفت که مدرسههای سراسر ژاپن، برای دانشآموزان خود ناهار درست کنند تا بچهها حداقل یک وعده غذای کامل در مدرسه بخورند.
ما در مدرسه ژاپنی اجازه نداریم زنگ تفریح خوراکی بخوریم. به خاطر همین بچهها که از صبح تا ظهر درس میخوانند، خیلی گرسنه میشوند. زمان ناهار ساعت 50/12 است و هر هفته 5 نفر مسوول غذا هستند. این 5 نفر که از قبل به نوبت تعیین شدهاند، زودتر از سایر دانشآموزان میروند و پیشبند سفید میبندند، کلاه سفید سر میکنند و غذا را که در ظرف است از آشپزخانه به کلاس میآورند و بین همه پخش میکنند. آنها چون میخواهند غذا بدهند، باید کلاه سر کنند تا موی سرشان داخل غذا نریزد.
بعضی از مدارس سالن ناهارخوری دارند و مدرسههایی که ناهارخوری ندارند بچهها در کلاس ناهار میخورند.
هریک از بچههای کلاس، سینی خود را برمیدارد و به طرف آن 5 نفر میرود و همه به نوبت و منظم غذای خود را میگیرند. هر دفعه یک نوع غذا و دسر برای ما آماده میکنند، مانند ماکارونی، سالاد و سیب.
همیشه نوشیدنی شیر است و هر غذایی که باشد حتما باید در کنار آن شیر بنوشیم و البته ما در مدرسه باید غذای خود را با چوب غذاخوری ژاپنی بخوریم که در زبان ژاپنی به آن میگویند «هاشی.» بعضی وقتها قاشق یا چنگال میدهند، ولی بیشتر با هاشی غذا میخوریم.
وقتی غذا تمام شد، ظرفهایی را که در آن غذا نمانده، سر جایش میگذاریم، ولی غذاهایی را که تمام نشده، اول در ظرف مخصوص خالی میکنیم و بعد سر جایش میگذاریم. جمعآوری ظرفها را هم همان 5 نفر انجام میدهند. معلمها هم در کنار دانشآموزان همان غذایی را که ما میخوریم، میخورند.
چند روز قبل از اول هر ماه، فهرست غذاهای ماه بعد را به ما میدهند. من چون گوشت خوک نمیخورم، تا کلاس سوم، هر روزی که در ناهار مدرسه از گوشت خوک استفاده شده بود، مادرم برایم غذا درست میکرد و با خودم به مدرسه میبردم.
من تنها دانشآموز مدرسه بودم که گوشت خوک نمیخوردم و همه این را میدانستند. معلم ما هم در دبستان دقت میکرد که من غذای گوشت خوک نخورم. بعد از کلاس سوم دبستان، برای من غذای مخصوص بچهها را، بدون گوشت خوک درست میکنند و من الان دیگر مشکلی ندارم؛ همان غذای بچهها را میخورم البته بدون گوشت خوک.
تا هفته بعد و یک مطلب دیگر، سایونارا( !در زبان ژاپنی به معنای خداحافظ)
متین والینژاد
گفت و گو
