باستان‌شناسان راهی گورستان شاهزادگان ایلامی شدند

به همت پژوهشکده باستان‌شناسی دومین فصل حضور باستان‌شناسان در محوطه ایلامی جوبجی آغاز می‌شود. پیش از این عبور کانال آب در این محوطه منجر به کشف دو شاهزاده ایلامی شده بود.
 
«آرامان شیشه‌گر»، سرپرست هیات باستان‌شناسی جوبجی در رامهرمز با اعلام این خبر گفت: «دومین فصل حضور باستان‌شناسان در جوبجی گمانه‌زنی به منظور تعیین حریم این محوطه ایلامی است.»
 
وی در ادامه افزود: «پیش از این محوطه جوبجی با وسعت 40 هکتار تعیین حریم شده بود که تنها برای نجات بخشی محوطه انجام گرفت و این‌بار هیات باستان‌شناسی برای تعیین حریم دقیق محوطه راهی جوبجی در رامهرمز می‌شوند.»
 
به گفته وی تا هفته آینده هیات باستان‌شناسی راهی جوبجی می‌شود. مجوز این مطالعات صادر شده است.
 
شیشه‌گر درباره مرمت اشیایی که پیش از این در دو گور شاهزاده ایلامی بدست‌آمده بود گفت: «مرمت بخش اصلی اشیاء بدست‌آمده از نخستین مرحله کاوش و نجات‌بخشی دو گور ایلامی در جوبجی به پایان رسید و حتی در موزه ملی و در نمایشگاه نمادهای سرزمین من به نمایش درآمد. در حال حاضر مرمت تعدادی شی از جمله دو تابوت مفرغی و مقداری سفال باقی‌مانده که با تخصیص اعتبارات لازم به انجام می‌رسد.»
 
آرامگاه جوبجی رامهرمز یک سازه سنگی مدفون در زیر زمین است که دو تابوت مفرغی در آن قرار گرفته بود. در این دو تابوت دو زن 17 ساله و 30 تا 35 ساله مدفون بودند. خط نوشته های کشف شده در این آرامگاه آن‌ها را به یکی از شاه‌های ایلامی به نام "شتورنهونته پسر ایندده" مربوط می‌کند.
 
تعداد آثار یافت شده در این مقبره خانوادگی در حدود 600 قلم شی شامل حلقه‌هایی طلایی منسوب به حلقه قدرت، پیکرکهایی انسانی، دستبند، مهره‌هایی از جنس عقیق، کاسه‌هایی از جنس مرمر و مفرغ بوده است.
 
باستان شناسان پس از بررسی محوطه، وسعت آن را در حدود 40 هکتار تخمین زدند که رودخانه اعلا از میان آن می‌گذرد.
 
اشیاء بدست‌آمده اکنون در تهران نگهداری می‌شود. این درحالی است که رئیس سازمان میراث فرهنگی کشور وعده تاسیس و تجهیز موزه‌ای مجهز در رامهرمز برای نمایش آثار بدست‌آمده از محوطه باستانی جوبجی را داده بود.
 
شواهد باستان شناسی و زبان شناسی انجام گرفته روی آثار بدست آمده از محوطه باستانی جوبجی نشان می‌دهد، این شتورنهونته با آن شتروک نهونته اشتباه گرفته شده است.
 
این شواهد حاکی از آن است که شتورنهونته یک فرد دیگری بوده و تاریخ گذاری کتیبه "حنی" نیز به شتروک نهونته ربطی ندارد و به شتورنهونته مربوط می‌شود.
 
شتروک نهونته یکی از شاه‌های ایلامی است و همواره نام شتور نهونته و شتروک نهونته به یک فرد اطلاق می‌شده که شواهد بدست آمده از آرامگاه رامهرمز نشان گر این اشتباه است.
 
شترو نهونته بلافاصله پیش از هخامنشیان به قدرت رسیده است و حتی تشابه زیادی میان آثار گورهای رامهرمز و آثار دوره هخامنشی وجود دارد.
 
این آثار نشان می‌دهد در عین حالی که هخامنشیان به قدرت رسیده‌اند هنوز شاهان ایلامی در مناطق کوچکی قدرت داشته اند و اینطور نبوده که آشوربانیپال همه ایلامیان را نابود کرده باشد.
 
تاریخ گذاری انجام گرفته دوره حکومت شتورنهونته را میان سالها 585 تا 539 پیش از میلاد نشان می‌دهد. این در حالی است که دوره حکومت شتروک نهونته در سال 699 به پایان می رسد و ما در اینجا با بیش از 100 سال اختلاف روبرو هستیم. 

بر اساس مطالعات خط نوشته‌ها بدست آمده در این مقبره اسم های زنانه نیز شناسایی شده است که یکی از آن ها "لعرنه" و دیگری "انی‌نومه" نام دارد.

منبع: خبرگزاری میراث فرهنگی