درویشی ابراز کرد: ما پهلوانهای موسیقی دیگری هم در ایران از جمله در خراسان داشته و داریم و بسیاری در شرایطی که جامعه دچار بیهویتی فرهنگی شد، در غربت از میان ما رفتند و کسی متوجه نشد، چون اساسا کسی متوجه حضورشان نبود.
این هنرمند با بیان اینکه چنین افرادی، حلقههای آخر یک زنجیر هستند، افزود: آیا کسی متوجه است که با رفتن افرادی چون نورمحمد درپور یا عثمان محمدپرست، آخرین زنجیره یک تاریخ فرهنگی تباه میشود؟ این تنها یک ضایعه نیست، چون قابل جبران نیست.
وی ادامه داد: کسانی در فرهنگ و موسیقی ما ماندگارند که دارای درک عمیقی از گذشته خود باشند و با این درک و ذوق سرشار، جرا‡ت ایجاد حرکات نو را داشته باشند. پرویز مشکاتیان این 2 ویژگی را داشت و سبب شد آثارش شبیه کار گذشتگان نباشد و حتی آثارش با آثار «عارف» و «شیدا» و امیر جاهد نیز تفاوت دارد؛ او در نوازندگی نیز چنین بود.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....