آبخوری‌هایی که زباله‌دانی شد

شخصا ترجیح می‌دهم هنگام تشنگی، از یکی از آبخوری‌های خیابان یک دل سیر آب گوارا بنوشم. البته این آبخوری‌ها در همه جای شهر وجود ندارد و در مناطق شمالی شهر بسختی می‌توانید یک آبخوری پیدا کنید.

چند سال پیش شهرداری تهران دست به ابتکار جالبی زد و با ساخت سقاخانه‌های مدرن در سطح شهر، آب آشامیدنی خنک را در دسترس شهروندان قرار داد. روی این سقاخانه‌ها تصاویری از شهدای همان محل نیز کنده‌کاری شده بود تا هر شهروندی در کنار نوشیدن آب احتمالا فاتحه‌ای هم برای آن عزیزان بفرستد.

تا چند سال این آبخوری‌ها محل تامین آب آشامیدنی رهگذران بود. کم‌کم از 4 شیر آب آنها چند تایش از کار افتاد. کمی بعد نوبت به تعطیلی برخی از آنها در نقاط مختلف شهر رسید و حالا هم در تصویری که می‌بینید، آبخوری میدان ونک تبدیل به یک زباله‌دانی شده است. شیرهای آبخوری هم احتمالا توسط افراد معلوم‌الحال از جا کنده شده و دیگر امکان استفاده از آنها وجود ندارد.

همه ما می‌دانیم ایجاد طرح‌هایی از این دست، چیزی نیست که بتوان آن را با ساخت چند آبخوری به پایان برد و نگهداری از مکان‌های اینچنینی و به اصطلاح سرویس آنها مساله‌ای لازم و ضروری است. البته متاسفانه چنین طرح‌هایی در شهرداری تهران سابقه‌ای طولانی دارد. کافی است یک بار در خیابان ولیعصر قدم بزنید تا با تعداد زیادی از سنگ‌های تکه‌تکه شده مواجه شوید که ظاهرا قرار بوده جلوی ورود موتورسیکلت‌ها را به پیاده رو بگیرد، اما بسادگی از بیخ کنده شده و در گوشه‌ای از خیابان رها شده است. شاید چنین طرح‌هایی به جای این‌که به نیازهای شهری پاسخ دهد، فقط به درد این می‌خورد که سودی به جیب پیمانکاران آن برساند و عکس‌های آن در نشریات محلی شهرداری منتشر شود و پس از پایان جنجال‌ها، این طرح‌ها به حال خود رها شود.

رضا استادی