هافمن هر نقشی را بازی کرد از یانکی عجیب و غریب «بزرگمرد کوچک» گرفته تا شخصیت زن نمای «توتسی»، از جوان آسمون جل «کابوی نیمه شب» گرفته تا مرد درآستانه فروپاشی «کریمر علیه کریمر»، از دونده به انتها رسیده «ماراتن من» گرفته تا جوان سرگشته «فارغ التحصیل» و بعد «تمام مردان رئیس جمهور»، «شهر دیوانه» و.... اوج دوران حرفهای به دهه 70 برمی گردد که در این سالها به همراه دنیرو و پاچینو نسل تازهای بودند که قرار بود آینده را تسخیر کنند.
روز خبرنگار
17 مردادماه: خب اجازه دهید کمی هم خودمان را تحویل بگیریم و بگوییم که امروز روز خبرنگار است و بالاخره ما هم مثلا خبرنگاریم و ازاین حرفها. اصولا خیلیها دلشان میخواهد خبرنگار شوند و حرفه خبرنگاری همیشه یکی از پرطرفدارترین رشتههای کاری در دنیا و ایران بوده است اما خیلیها هم به محض ورود به دنیای خبر و چند سالی خبرنگاری کردن به شدت از کرده خود پشیمان میشوند و مدام از خودشان میپرسند چرا نرفتند دنبال یک کار نان و آب دار؟ خبرنگاری هم مثل خیلی از رشتههای هنری هم به خلاقیت بسیاری بالایی احتیاج دارد و هم به عشق. راستش خبرنگاری از آن کارهایی است که تو باید حتما حتما عاشقش باشی تا هم بتوانی تحملش کنی و هم بتوانی از پسش به خوبی بربیایی. اگر عاشق نباشی و اگر فقط از سر وظیفه به آن نگاه کنی این شغل برایت عذاب آورترین شغل دنیا میشود. اما با همه این حرفها اجازه دهید به تمام خبرنگاران ایرانی از همین جا بگوییم روزتان مبارک!