قافیه‌های گمشده در رادیو

 همان لحنی که به عقیده سردبیر و مطمئنا شنونده باعث می‌شود کسانی که اهل ادبیات هم نیستند از بحث‌های تخصصی در این زمینه لذت ببرند. برنامه از ساعت 21 تا 30/22 روی آنتن فرستاده می‌شود. حافظ آهی و فرناز شهید‌ثالث گوینده‌های برنامه وقتی می‌رسند که اسماعیل باستانی برای نوشتن آخرین برگه‌های متن برنامه اقدام کرده است. هر سه نفر دوستان صمیمی و قدیمی‌اند در نتیجه اگر قسمتی در برنامه هست بی‌دلیل نیست. فرناز شهیدثالث متن‌ها را از سردبیر می‌گیرد تا دقیق وارسی کند و بخواند. بر سر یکی از جمله‌های شروع برنامه مکث می‌کند و آن این ترکیب است «دنبال دنبال گشتگی.» سوال می‌کند نظر می‌دهد و با هم به نتیجه می‌رسند که برنامه شروع می‌شود و این نظر گرفتن‌ها ظاهرا هر هفته وجود دارد. اگر اهل رادیو شنیدن باشید می‌دانید که برنامه آیتم محور یعنی چه؟ و رنگ صداها را خوب تشخیص می‌دهید. قافیه‌های گمشده برنامه‌ای آیتم محور است. این را می‌شود از اول برنامه که با یک آیتم شروع می شود فهمید، آیتمی که در آن به دیوان یک شاعر تفأل می‌زنند. دیوانی که قرار نیست حتما حافظ باشد. اما همه برنامه این چنین نیست اینجا مصداق لحن متفاوت معنا پیدا می‌کند. آیتم جغرافیای فکری میثم عبدی طنزی است در مورد ادبیات ایران و جهان که می‌‌تواند هر چه می‌خواهد با زبان طنز به شما بفهماند. آیتم سمت و سوی تو، در مورد ستون ادبی کهن. شرح مولانا در مورد: اشعار مولانا، آوازهایشان را پشت درخت تنهایی و راهی به مولیان از دره‌های یوش ‌‌آیتم‌هایی است که به شما ثابت می‌کند برنامه‌های آیتم محور حتی اگر تخصصی باشد خسته‌کننده نیست که نیمی از خسته نشدن را مدیون گوینده‌های برنامه هستید، گوینده‌هایی که سعی می‌کنند با خلاقیت ... شما را به عنوان شنونده خسته نکنند.