حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
در سیر عبور از مراحل زندگی، انسان به جایی میرسد که نیازهایی در درون خود احساس میکند و با تحرک و نشاط نیروی خود را جهت برآوردن آنها بهکار میگیرد. در اولویتبندی این خواستها، نیازهای ابتدایی در سطح پایین و سپس نیازهای عالیتر، با رشد و تحول انسان، در سطوح بالاتر قرار مــیگـیــرنــد. بــایــد ایـن حـقـیـقـت را پـذیـرفـت کـه قـضاوتهای نادرست نسبت به یکدیگر عواقب نامطلوبی دارد که از عمیقترین آنها در خانواده و میان همسران شکل میگیرد.
انسان بدون ورود به دنیای همدیگر نمیتواند طرف مقابل خود را بشناسد و پی به وجود او ببرد. عدم شناخت کافی، باعث بیگانگی اندیشه و اعمال در دو جنس نسبت به همدیگر شده است. زن و مردی که در کنار هم در یک محیط به سر میبرندباید برای شناخت یکدیگر وقت بگذارند. میتوان گفت حدس و گمان دشمن زندگی مشترک است.
ما از اینکه دیگری را خوب بشناسیم وحشت داریم. دوست داریم او را به همان شکلی که خود مینمایاند، قبول کنیم. در واقع ما نه چیزی را کشف و نه قبول کردهایم، بلکه خودنماییهای طرف مقابلمان را فقط پذیرفتهایم.
بهتر است شخصیت واقعی خود را نشان دهیم تا طرف مقابل بهتر بتواند نسبت به رفتارما واکنش نشان دهد. البته در این میان نکته قابل ملاحظه این است که رفتار طبیعی ما موجب میشود برخی افراد به ما علاقهمند شوند و برخی نیز از مادور شوند که در صورت اعتماد به نفس کافی میتوانیم از این مرحله نیز عبور کنیم.
منبع:Family .com
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....