این محوطه دارای استقرارهایی از دوره ساسانی و اسلامی میباشد.
سازمان میراث فرهنگی با توجه به اهمیت این محوطه تاریخی طی سالیان اخیر مطالعات باستان شناسی منطقه را آغاز نمود و با توجه به این مطالعات و ضرورت حفظ محوطه تاریخی اقدام به ثبت آن در فهرست آثار ملی ایران نموده است.
در پژوهشهای باستانشناسی سفالهای بدست آمده از این محوطه به 2 صورت لعابدار و ساده مشاهده شدهاند. در این قسمت چند قطعه سفال لاجوردی پولکی شده و سفال بدون لعاب با نقش کنده زیگزاگی، موازی و لوزی شکل بدست آمد.