دادخواهی و فروپاشی خانواده

سنجری از بین تمام دوبلورهایی که تاکنون به جای جین هاکمن صحبت کرده‌اند ــ از جمله ناصر تهماسب، اکبر منانی و ناصر مدقالچی ــ منوچهر اسماعیلی را انتخاب کرده زیرا معتقد است نقش جد، پدری که به همسرش خیانت کرده و دخترش از او متنفر است، بار احساسی دارد که اسماعیلی بهتر از عهده آن برمی‌آید. سنجری گویندگی نقش مقابل وی مگی که مری الیزابت مسترانتونیو آن را بازی کرده به زهره شکوفنده سپرده است زیرا وی علاوه بر این که قبلا به جای این بازیگر صحبت کرده بود این‌گونه نقش‌ها را راحت می‌گوید. مگی دختری است که بسیار تند حرف می‌زند و شخصیتش فراز و فرودهای حسی و حرفی دارد و در گیر مشکلات فراوانی با پدرش است.

سنجری معتقد است اسماعیلی و شکوفنده استادانه نقش این پدر و دختر را اجرا کرده‌اند. او با توجه به چهره، نوع بازی و فیزیک کوئین برای گویندگی آن اکبر منانی را انتخاب کرده است. کوئین رئیس شرکتی است که وکلا برای آن کار می‌کنند و آدمی دورو است. به اعتقاد سنجری، بیان دیالوگ‌های فراوان و پیچیده چنین شخصیتی فقط کار منانی بوده است. نقش نیک که یکی از همکاران جد است را ابتدا قرار بوده منوچهر والی‌زاده بگوید اما به دلیل همزمانی دوبله «دادخواهی» با دوبله «فرار از زندان» منوچهر زنده‌دل جایگزین او شده است. از نظر سنجری، غلامرضا صادقی هم مناسب این نقش بوده است. او زنده‌دل را برای نقش مایکل در نظر گرفته بود و می‌خواست نقش‌ هاوارد را خودش بگوید اما بعد از جایگزین شدن زنده‌دل، گویندگی نقش مایکل را خودش به عهده گرفت و هاوارد را به زانیار بهرامی سپرد. سنجری معتقد است قدرت صدای خودش برای نقش مایکل کم است. البته تاکید می‌کند که تماشاگر عادی ممکن است این دوبله را بپسندد اما خودش زیاد راضی نیست. او برای نقش استیون ــ فرد مصدوم ــ شهروز ملک‌آرایی را انتخاب کرده زیرا معتقد است وی که سابقه بازیگری هم دارد، شخصیت‌های مظلوم و صدمه دیده را براحتی اجرا می‌کند. نقش گجل بر عهده ناصر نظامی گذاشته شده که به اعتقاد سنجری در صدایش غرور و خودخواهی ارباب‌ها و کارفرمایان وجود دارد. سنجری نقش استلا ــ همسرجد ــ را که دیالوگ‌هایی متوسط دارد و می‌کوشد پدر و دختر را آشتی دهد به زویا خلیل‌آذر و نقش پاول، پیرمردی که کارشناس شرکت بوده را به جواد پزشکیان سپرده است. او که پیش از این، فیلم دادگاهی دوبله نکرده است کلیت دوبله «دادخواهی» را بسیار دشوار توصیف می‌کند زیرا دیالوگ‌های فراوان این فیلم، باید در زمان کوتاه و با ریتم‌ تند بیان می‌شدند که خستگی دوبلورها را در پی داشته است. از طرفی آنها وسواس به خرج می‌دادند و می‌خواستند نقش‌هایشان را درست اجرا کنند به همین دلیل دوبله این فیلم 90 دقیقه‌ای تا ساعت 8 شب ادامه داشت در حالی که معمولا دوبله فیلمی با این مدت پیش از ساعت 6 بعدازظهر پایان می‌یابد.