دشواری‌های دوبله فیلم جنگی

ماجراهای این فیلم در اواخر دهه 40 میلادی و در زمان جنگ‌های داخلی چین می‌گذرد. وولی دی، ‌فرمانده یکی از گردان‌ها، خاطراتش را مرور می‌کند. سربازان او در یک معدن زغال‌سنگ پناه می‌گیرند و منتظر دستورات فرمانده هنگ می‌شوند. به آنها گفته می‌شود تا زمانی که شیپور عقب‌نشینی نواخته نشده، باید بجنگند. سربازان به نبرد ادامه می‌دهند و در نهایت فقط وولی دی زنده می‌ماند. او بعدها متوجه می‌‌شود که سایر گردان‌ها عقب‌نشینی کرده‌اند اما شیپور نواخته نشده تا سربازان او بجنگند و دیگران بتوانند به جبهه خودی برگردند. آشتیانی‌پور درباره ویژگی‌های دوبله این اثر می‌گوید: «دوبله عقب‌نشینی بسیار سخت بود. در این فیلم تعداد زیادی شخصیت وجود داشت که لباس‌های یک شکل پوشیده بودند و در صحنه‌های جنگی، تشخیص آنها به دلیل سیاه بودن صورت‌هایشان و شبیه بودن چهره‌هایشان به یکدیگر بسیار دشوار بود. سعی کردم با بارها دیدن این صحنه‌ها آنها را تشخیص بدهم اما ممکن است اشتباه هم کرده باشم که اجتناب‌ناپذیر بوده است.» آشتیانی‌پور گویندگی نقش اول این فیلم را خود برعهده داشته است. وی درباره این موضوع می‌گوید: «هنگام سینک ‌زدن، احساس خوبی نسبت به این شخصیت پیدا کردم. به نوعی با او احساس همذات پنداری می‌کردم و باتوجه به این‌که او در زمان جنگ انسانی محکم و وفادار و پس از آن، آدمی خسته و شکست خورده و درون‌گرا است، فکر کردم با جنس صدایم می‌توانم این نقش را در بیاورم.»

آشتیانی‌پور درباره دشواری‌های گویندگی و مدیریت همزمان چنین می‌گوید: «کار سختی بود و فشار زیادی به من وارد شد اما با همکاری گویندگان، خوشبختانه کار خوب پیش رفت و زودتر از آن چیزی که تصور می‌کردم به پایان رسید. در بیش از 90 درصد سکانس‌ها، دست‌کم 8 دوبلور در اتاق ضبط حضور داشتند. قبل از این که آنها به داخل اتاق بروند، ترتیب گفتن دیالوگ‌هایشان را برایشان معلوم می‌کردم. سپس آنها فیلم را می‌دیدند و بعد دوبله می‌کردیم.» وی درباره سایر نقش‌ها و دوبلورهای آنها می‌گوید: «بازیگر نقش فرمانده هنگ به گونه‌ای بازی کرده که تماشاگر تصور می‌کند او از ابتدا تصمیم گرفته بوده که شیپور نواخته نشود. برای این نقش همت مومیوند را انتخاب کردم. نقش افسر سیاسی که قبلا معلم بوده و با حضور درگردان وولی دی از آدمی ترسو به انسانی فداکار تبدیل می‌شود «را» هم به سعید مقدم‌منش سپردم. سایر گویندگان را با توجه به این نکته انتخاب کردم که تعدادی از آنها قرار است چند نقش بگویند. این چند نقش‌گویی اجتنا‌ب‌ناپذیر بود زیرا امکان‌پذیر نبود که نقش هر سرباز را یک گوینده بگوید. آشتیانی‌پور درباره ترجمه «عقب‌نشینی» معتقد است که مترجم در تشخیص نقش‌ها 20 درصد خطا داشته است و او سعی کرده 15‌‌درصد از آن را اصلاح کند.

محمدرضا کلا‌نتر