پدرش هانو برول از فیلمسازان فعال سینمای آلمان است. از دوران کودکی به دلیل نوع شغل پدرش، با هنرمندان و دنیای سینما در تماس بود. نه خودش و نه خانوادهاش فکر نمیکردند او روزی بخواهد بازیگر شود. در نوجوانی بیشتر به موسیقی علاقه داشت تا بازیگری. اطرافیان هانو برول به وی پیشنهاد کردند تا پسرش را جلوی دوربین بفرستد. اولین حضور برول در جلوی دوربین به سال 1992 برمیگردد. تا سال 2003 او در تعدادی فیلم سینمایی و مجموعه تلویزیونی بازی کرد. در این دوران او مثل بقیه بازیگران معمولی سینما بود. او که فعالیت بازیگری را از سن 4 سالگی و برای مادرش شروع کرده بود، در سال 2003 و با درام جنجالی «خداحافظ لنین»، نام وی در داخل و خارج آلمان در سطح وسیعی مطرح شد و خیلی زود لقب محبوبترین بازیگر جوان سینمای کشورش را از آن خود کرد. در حالی که در فیلمهای آلمانی در نقشهای اصلی ظاهر میشود، در چند فیلم آمریکایی (مثل «اولتیماتوم بورن» در سال 2007) در نقش مکمل بازی کرد. عدم رضایتش از این موضوع باعث شد تا اعلام کند دیگر در یک فیلم هالیوودی بازی نخواهد کرد، مگر این که یکی از نقشهای اصلی را به او بسپارند. از فیلمهای معروف او میتوان به «خانمهای لاوندر»، «فارلند»، «کریسمس مبارک»( محصول مشترک فرانسه و آلمان)، «دوست من»، «دو روز در پاریس»، «در ترانزیت» و «یک خرده شکلات» اشاره کرد. وی در ساخته جدید کوئنتین تارانتینو به نام «حرامزادههای پست» در کنار براد پیت در یکی از نقشهای اصلی ظاهر شده و قرارداد بازی در 5 فیلم دیگر را برای 2سال آینده دارد.