اما بهتر است نگوییم که فایرفاکس چیزی برای عرضه ندارد. اگر واقعبین باشیم، فایرفاکس موفقترین پروژه نرمافزار منبعباز در کره خاکی بوده است. چرا که بهمراتب، بیشتر از همرزمان خود، سهم بازار را در اختیار گرفته است. اما سرعت خیرهکننده گوگل، انتخاب داشتن مرورگری جز کروم را بهزودی از ما سلب خواهد کرد و ما را بهزمانی خواهد برد که از موتور جستجوی آلتاویستا به گوگل رسیدیم.
چیزی که واضح است، کاهش محبوبیت فایرفاکس میان اینترنتبازهاست. کافی است نگاهی اجمالی به کامنتهای وبسایتهای اجتماعی بیندازیم. بهطرز شگفتآوری تعداد کسانی که به فایرفاکس رو ترش کردهاند، زیاد شده است. چرا باید بنیاد موزیلا اهمیت بدهد که یک میلیون کاربر بیشتر یا کمتر داشته باشد؟ مگر جامعه نرمافزاری منبعباز مبتنی بر فناوری نیست؟ مگر همین دلیل برتری نرمافزارهای منبعباز به نرمافزارهای تجاری نیست؟
مساله اینجا است که سود مالی موزیلا، از کاربران هدف تامین میشود. بدین ترتیب که با هر جستجویی که از طریق موتور داخلی فایرفاکس انجام میدهیم، موزیلا مبلغ ناچیزی از گوگل دریافت میکند.
این مبلغ ناچیز را در میلیونها جستجو در روز اگر ضرب کنیم، مبلغ قابل توجهی از سوی گوگل بهسمت موزیلا واریز میشود. حال اگر این میلیونها جستجو وجود نداشته باشند، در اینصورت، موزیلا تنها خواهد ماند.
بهنظر میرسدپروژه فایرفاکس دیگر قابل هدایت نباشد. چرا که در وهله نخست بهنظر میرسد که فایرفاکس بعد از این چندسال به وزنه سنگینی تبدیل شده است که با سرعت به سمت هدفی که برایش انتخاب شده پیش میرود. از این رو، در کوتاهمدت بعید بهنظر میرسد بتواند مسیر خود را تغییر دهد و بهسمت دیگری که گوگل کروم میرود، حرکت کند.
از این رو، کروم بازی را برده است. اما در صورتی که بتوان فایرفاکس را متوقف کرد تا بهسراغ المانهای دیگری برود که بتواند در قیاس و رقابت با دیگر مرورگرها، همواره برتر باشد، در اینصورت میتوان به آینده این مرورگر محبوب نسبت به مرورگر غول شریر زشت (گوگل) امیدوار بود. در غیراینصورت، احتمالا تا چند سال آینده، گوگل بهسادگی بازار مرورگرها را از آن خود خواهد کرد.