گام نخست : به فکر انتخاب ورزش خاصی برای کودک نباشید و برای شروع کار تنها به این فکر کنید که کودک را با ورزش آشتی دهید. برای رسیدن به این خواسته کودک را از سن 2 سالگی به محیطهای ورزشی و باشگاهها ببرید و سعی کنید کودک با این محیطها آشنا شود .
گام دوم: بسیاری از صاحبنظران بر این عقیدهاند که بهترین سن انتخاب رشته ورزشی برای فرزندتان سنین نوجوانی است نه زودتر. بنابراین سعی کنید تا رسیدن سن کودک به این زمان کودک را در محیطهای ورزشی به انجام نرمشهای بدنی و ورزشهای همگانی سوق دهید نه یک رشته ورزشی خاص البته این بدان معنی نیست که جلوی علاقه کودک را برای انجام یک ورزش تفریحی بگیرید .
گام سوم: از سن 2 سالگی ورزشهایی همچون دویدن، طناب زدن، راه رفتن و لیلی کردن را به کودک آموزش دهید و تا سن 6 سالگی به همین صورت ادامه دهید. ورزشها باید آسان، ترجیحا دستهجمعی و به شکل یک بازی باشد تا یک برنامه سفت و سخت و مدون و کودک باید در تمام طول تمرین احساس کند که در حال بازی کردن است نه انجام یک فرآیند پیچیده ورزشی.
آرش تاج