اتفاق روز
حد نگهدار تا رستگار شوی!
بهمن موسوی: کاملا قابل درک است که هر شخص یا دولتی در آستانه انتخابات بخواهد عملکرد خودش را با صدای بلند به همه اعلام کند. حتی در این ایام بزرگنمایی هم چندان عجیب و غریب نیست و به طوری پذیرفته هم هست.
اما الحق والانصاف بزرگنمایی و تبلیغات برای عملکرد هر مجموعهای در آستانه انتخابات حد و مرز و اندازهای دارد. اگر انصاف را بر کرسی ریاست قضاوت قرار دهیم آنچنان حرف زدن و گزارش و آمار دادن به گونهای که فقط و فقط ما خوب هستیم و ما کار کردهایم و ما بیشتر و بسیار بیشتر و در حد چند برابر قبلیها کار کردهایم و بقیه دستشان در جیبشان بوده و در حین قدم زدن ساختمانها را نظاره میکردهاند، به نفع هیچکس نیست.
این به نفع هیچکس نبودن یک استدلال ساده دارد: نظام جمهوری اسلامی ایران را مانند یک کشتی فرض کنید که دولتها ناخدای تعویضپذیر آن هستند. حالا هرقدر ناخدا در حفظ این کشتی بکوشد، به نفع همه و حتی خود آن ناخداست چون خودش هم سوار همان کشتی است؛ اما اگر کسی از کار ناخدا یا ناخداهای قبلی آن کشتی ناراضی باشد و برای اعلام نارضایتی خودش مثلا به بادبان یا دکل کشتی که توسط قبلیها ساخته شده، آسیب برساند، اول به خودش ضرر زده و بعد به دیگران. چون همه در کشتی نظام نشستهایم و بس.
این است که حفظ کرامت و خدماتی که هر دولت به اندازه بضاعت و توان خویش و متناسب با شرایط روز کشور به ایران و نظام جمهوری اسلامی کرده، در واقع کمک به همان کشتی است. البته روی این قلم با شخص یا دولت خاصی نیست، چرا که پدیده بزرگنمایی خدمات و کارهایی که در طول عمر یک دولت انجام شده، بدیهیترین و دمدستترین ابزار تبلیغات برای راهیابی به دوره بعدی است، اما باید پذیرفت که این بزرگنمایی از حد گذشته این روزها بیش از قبل به چشم ناظرین میآید و آنان را از این جهت دلتنگ و دلخور میکند که نگراناند رو شدن عدم صحت برخی از این آمارها و گفتهها را بسیاری چشم و گوشهای هوشیار به پای نه یک دولت، بلکه به پای نظام بگذارند و خدشهای به آن کشتی وارد آید.
این است که چارهای نمیماند که به برخی دولتمردان و مدیران تذکر بدهیم در مقایسه عملکردها، ارائه آمارها، بیان کارهایی که شده و نشده نهایت صداقت را به خرج دهند که صداقت و جولان آن در سیاست و اقتصاد عین منافع ملی است و حد و اندازه نگه داشتن در هر کاری از جمله گزارش عملکرد دادن عین خرد و رستگاری.
گفت و گو
