لطفا عروسک‌ها را برگردانید

چندین و چند شخصیت عروسکی داشتیم که با حضورشان در تلویزیون همه مان را به ذوق می‌آوردند و سرمان را گرم می‌کردند. عروسک‌هایی مثل هادی و هدی، بچه‌های مدرسه موش‌ها، همین کلاه قرمزی و پسرخاله و البته مادربزرگه و عهد و عیالش.

حتی این آخری‌ها زی زی گولو هم دنیای نوجوانی ما را به نام خودش ثبت کرد.

مجموعه‌هایی که نام برده شد از موفق ترین مجموعه‌های عروسکی طی سال‌های بعد از انقلاب است. مجموعه‌هایی که معلوم نیست به چه دلیل دیگر در تلویزیون تکرار نشد یا اگر توسط دیگران تکرار شد هرگز موفقیت قبلی‌ها را به دست نیاورد.

راستی چرا حضور عروسک‌های ماندگار در دنیای کودکی بچه‌های امروز این قدر کمرنگ شده؟ چرا بچه‌های امروز خاطره‌های کودکی شان مثل ما با نام هادی و هدی، آق بابا، دم دراز و کپل، هاپوکومار و مخمل و... گره نخورده است؟ اصلا چرا هنرمندان با سابقه کار عروسکی دیگر سری به این وادی نمی‌زنند؟ چرا دلشان برای بچه‌ها دیگر تنگ نمی‌شود؟

آن عروسک‌ها خیلی چیزها به ما یاد دادند. چیزهایی که اگر قرار بود توسط معلم‌ها یا مادر و پدرها به ما آموزش داده شوند هیچ وقت در گوش مان فرو نمی‌رفت که نمی‌رفت. آن عروسک‌ها بودند که به ما یاد دادند چگونه مهربان باشیم، چگونه از حسادت دوری کنیم و در کنار هم زندگی کردن را چگونه یاد بگیریم. آن عروسک‌ها بودند که در نقش یک معلم تمام و کمال ظاهر شدند و غیر مستقیم ما را تربیت کردند.

بعدها و طی این سال‌ها خیلی‌ها سعی کرده اند تجربه موفق این مجموعه‌ها را دوباره تکرار کنند اما راستش را بخواهید به نظر من چندان موفق نبودند. نه به خاطر این که هنر و استعدادش را نداشته اند به خاطر این که آن مجموعه‌ها خیلی قوی بودند.

البته بعضی‌ها می‌گویند علت همه گیر شدن آن مجموعه‌های عروسکی و محبوبیت شان بین بچه‌ها این بود که بچه‌های نسل سومی مثل بچه‌های حالا تحت هجوم شخصیت‌های کارتونی و سینمایی غربی واقع نشده بودند اما این دلیل قانع کننده‌ای برای کم کاری نیست. کافی است یک بار دیگر حضور همین عروسک‌ها را در تلویزیون امتحان کنید. یا اصلا همان هنرمندان قدیمی و کهنه کار دست به کار خلق یک شخصیت جدید شوند آن وقت می‌بینید پسرها به جای این که عروسک اسپایدرمن به دست بگیرند و دخترها عروسک باربی، چطور شیفته این شخصیت‌ها می‌شوند.

حضور دوباره کلاه قرمزی در عید امسال بهترین گواه برای این مدعا است. باور کنید!