ازدواج با کمک اعداد

البته این امکان را نباید ادعایی غیرقابل قبول تلقی کرد چرا که هفته گذشته آکادمی سلطنتی بریتانیا در لندن، از مدعی اصلی آن جیمز مورای وهمکارانش به خاطر کاربرد ریاضیات در عرصه‌های متفاوت تقدیر کرده است.

یکی از فعالیت ‌های تخصصی مورای درباره بکارگیری مدل‌های ریاضی و نمودارهای علمی در رشته ‌های پزشکی ، روان ‌شناسی ، اقتصاد و زیست‌شناسی است، اما آنچه او را برای مردم عادی و بیگانه با ریاضیات و مباحث پیچیده علمی جذاب کرده، تحقیقات درباره موفقیت یا عدم‌موفقیت پیوندهای زناشویی است.

مورای با همکاری دوستان پژوهشگر خود کتابی با نام ریاضیات ازدواج را سال 2005 منتشر کرده که در آن به طلاق و ناکامی در پیوندهای زناشویی بر مبنای محاسبات ریاضی و به کارگیری نمودارها می‌پردازد. در کتاب ریاضیات ازدواج از طریق تئوری‌های علمی، ریاضیات در خدمت تحلیل رابطه زناشویی و پیش‌بینی آینده آن قرار می‌گیرد و در واقع ازدواج به مثابه مدلی در نظر گرفته می‌شود که با پارامترها ومتغیرهای متفاوت مشخص شده و به کمک محاسبات دیفرانسیل، حرکت و توسعه غیرخطی قابل پیش‌بینی می‌شود.

البته مطالب این کتاب تنها به مباحث تئوری صرف مربوط نمی‌شود، بلکه برای نگارش آن در پژوهش میدانی 700 زوج آمریکایی به مدت 10سال با روش‌های علمی بررسی شده‌اند. نکته جالب اینجاست که ارزیابی‌های علمی این پژوهش ابتدا قرار بود، برای استفاده مشاوران و روانشناسان مسائل زناشویی در نظر گرفته شود، اما از آنجایی‌که نتایج ارزیابی‌ها به صورت غیر قابل تصوری واقعی و تکان‌دهنده بودند در قالب کتاب برای عموم درآمدند.

پیش‌بینی‌ها به واقعیت رسید و نیمی از این زوج‌ها طی 10 سال از یکدیگر جدا شدند و در‌مجموع 94درصد ارزیابی ‌های ریاضی منطبق بر واقعیت بود. حتی در مورد پیش‌بینی آمار طلاق‌ها هم مدل‌های ریاضی موفقیتی صددرصد را نشان می‌دهند و در کل تنها در موارد اندکی، پیش‌بینی‌ها دقیق نبودند.

به اعتقاد مورای، ریاضیات همیشه راست می‌گوید و حق با ریاضیات است وحتی برای زوج‌های جوانی که در ابتدای راه با عشقی رویایی زندگی مشترک خود را آغاز می‌کنند، هم با استفاده از علم ریاضیات می‌توان پیش‌بینی‌های واقعی و متفاوت از آنچه تصور دارند، انجام داد.

بهاره صفوی