ابرهای سیاه بالای سر خطوط ایرانی

در این خبر آمده بود: در پی اعتراض هنرمندان نسبت به عملکرد انجمن خوشنویسان ایران و بخشی‌نگری این انجمن در اعطای گواهینامه استادی، اعضای شورای ارزشیابی هنری انجمن، استعفای جمعی خود را اعلام کردند.

در این استعفانامه که به خط شکسته یکی از اعضای همین شورا نوشته شده به مخالفت‌ها، لجاجت‌ها، سهم‌خواهی‌های خاموش و کارشکنی‌های مدیریت اجرایی انجمن اشاره شده و شورای عالی انجمن خوشنویسان را مسوول پاسخگویی این مسائل در حضور مجمع عمومی دانسته است. در پای این نامه اسامی استادانی چون امیرخانی، سلحشور و کابلی دیده می‌شود.

در قسمتی از این خبر آمده بود: همین شورا به‌رغم وجود اعتراضات خوشنویسان دیگر سبک‌هایی که در انجمن حضور ندارند و مخالفت‌های آشکار و پنهان دیگر استادان برجسته و حتی بروز چنین مشکلاتی در داخل انجمن، پنجشنبه 15 اسفند ماه (روز انتشار استعفانامه) مبادرت به اعطای گواهینامه‌های بدون مهر و امضای مدیر اجرایی به خوشنویسان کرده‌اند که بسیار تامل‌برانگیز است.

یدالله کابلی، استاد خوشنویسی کشورمان که یکی از اعضای مستعفی این شورا نیز به شمار می‌رود، در حاشیه این اتفاق با بیان این‌که این شورا هرگز نظر انتزاعی در مورد انتخاب شیوه‌ای خاص برای استیلا بر هنر خوشنویسی ایران نداشته است، می‌گوید: نگاهی به فهرست افراد منتخب به عنوان استاد خوشنویسی در 6 ماهه اخیر، خود موید این امر است که هیچ جهت‌گیری خاصی در این خصوص صورت نگرفته است.

بر اساس این اعلام، این شورا در 6 ماهه اخیر از میان 360 پرونده ارسالی از سراسر کشور 53 نفر را به درجه استادی ارتقا داده است که در این میان 11 نفر در رشته خط شکسته، 2 نفر در رشته نسخ و ثلث و 40 نفر در رشته نستعلیق به درجه استادی رسیده‌اند.

او در عین حال می‌گوید که برخی از مردودین درجه استادی بعد از این اتفاق با مراجعه به یکی از اساتید کشور به فکر این هستند که درجه استادی را به این طریق کسب کنند که این امر نمی‌تواند مرجع قانونی و رسمی در این زمینه داشته باشد و اصولا‌‌ معتبر نیست.

او استعفای دسته‌جمعی شورای ارزشیابی انجمن خوشنویسان ایران را امری مثبت برای آینده خوشنویسی ایران می‌داند و می‌گوید: وقت آن رسیده است که در مجمع عمومی خوشنویسان کسانی انتخاب شوند که به نوعی بتوانند از حقانیت خوشنویسی امروز ایران حمایت کنند. استاد کیخسرو خروش، خوشنویس برجسته کشورمان نیز در حاشیه این استعفای دسته جمعی با تایید این مطلب که مشکلات انجمن خوشنویسان از 2 دهه قبل با حمایت همه‌جانبه از یک سبک خاص و حذف دیگر سبک‌ها به شیوه‌های مختلف آغاز شده و اینک به بحرانی‌ترین دوره خود رسیده است می‌افزاید:‌ اکنون دیگر حرفی برای گفتن در خوشنویسی ایران نمانده است و شاید این استعفای دسته جمعی بتواند کمی از مشکلات حاکم بر این هنر را بکاهد.

او می‌گوید برخی از اعضای این شورا آنقدر خرابکاری و کارشکنی در حوزه خوشنویسی داشته‌اند که تنها شاگردان خود را به درجه استادی ارتقا می‌دهند.

حمیدرضا عاطفی، استاد فوق‌ممتاز خوشنویسی نیز با این حرف موافق است. او می‌گوید: عمده مشکل خوشنویسی امروز ایران آن نیست که چند نفر در چه رشته‌ای به عنوان استادی برگزیده شده‌اند بلکه مساله اساسی در این میان آن است که چه رفتار‌هایی باعث شده است تا استادان بزرگی همچون استاد خروش و اخوین که هر کدام نماینده سبکی خاص در هنر خوشنویسی امروز ایران هستند، این روزها از انجمن خوشنویسان رانده شده و به این انجمن نمی‌آیند.  او برای این امر استاد اخوین را مثال می‌زند که تنها نماینده سبک میرعماد است و اگر وی از انجمن رانده شود، شاگردان وی نیز به این انجمن روی نمی‌آورند و بتدریج این سبک که به عنوان عروس سبک‌های خوشنویسی به شمار می‌رود نیز به فراموشی نزدیک می‌شود.

وی راه‌حل برای عبور خوشنویسان از بحران حاکم بر این حوزه را این می‌داند که باید شیوه‌های مختلف خوشنویسی در کنار هم جمع شوند و نخبگان هر شیوه خطشان مورد بررسی جامع قرار بگیرد تا هر استادی تنها به شاگردان خود درجه استادی ندهد.