آبشارهای تحسین‌برانگیز شوشتر

شوشتر مهد رودهای بزرگ کارون و دز است و جریان آب آنها و عبورشان از شهر، سبب ساخت آبشارهایی شده که قدمتی کهن دارند. رود دز از غرب شوشتر می‌گذرد و مرز شوشتر با شوش و دزفول را می‌سازد. اما رود کارون پس از عبور از کوه‌های زاگرس، پس از سد گتوند وارد دشت می‌گردد. سپس با گذر از تنگه‌ای به طور کامل در جلگه خوزستان جاری می‌شود. این رود پس از عبور از این تنگه با تخته سنگ بزرگی برخورد می‌کند که شوشتر بر آن بنا شده و توسط بندی به دو شاخه تقسیم می‌شود.

وقتی وارد شوشتر می‌شویم و در شهر گشت می‌زنیم، همه جا صدای آب ما را همراهی می‌کند و به هر آبشار که نزدیک می‌شویم، هیجان خاصی تمام وجودمان را می‌گیرد. سازه‌های آبی شوشتر، چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کند. او می‌ماند که ریزش پروسعت و باابهت آب را ببیند یا سنگ‌ها و صخره‌هایی را که با دست بشر به طرز شگفت‌آوری، شکلی ویژه گرفته و مسیر آبشار شده‌اند.

آبشارهای شوشتر تنها سازه آبی  باستانی موجود در ایران است که زمان احداث آنها، عصر ساسانیان بوده است. در این مجموعه، روش‌های خاصی برای انتقال آب رود کارون به همه جای شوشتر و حتی شهرهای اطراف آن به کار برده‌اند. این مجموعه‌ها را خیلی از گردشگران خارجی و بازدیدکنندگان یونسکو، از جمله جونکو تانیگوچی، رئیس دفتر یونسکو در ایران تحسین‌برانگیز خوانده‌اند.

در قسمتی از شهر که چند آبشار جداگانه نزدیک به هم به رود می‌ریزند، اگر صبحگاهان روبه‌روی آبشارها در تفرجگاهی که ساخته‌اند باشید، هم پرتو طلایی خورشید را در ساختمان‌های شهر می‌بینید و هم آبشارها را در پای ساختمان‌ها که چشم‌اندازی نقره‌ای‌فام دارند. گردش و قدم زدن در این مکان تاریخی را هرگز فراموش نخواهید کرد.