مروری بر سیاستهای عوامفریبانه پهلوی دوم

به دلیل عملکرد این دو روحانی بزرگوار و دیگر علمای شهر همدان ، ساواک این شهر بر آن شد تا از اهدای قرآن صرف نظر کرده و آنها را به مساجد و کتابخانه هدیه نماید. در نهایت امر وزیر دربار شاهنشاهی اعلام کرد که قرآن ها را به بانک ملی ایران شعبه همدان تحویل دهند.» مبارزه روحانیون با این ترفند جدید رژیم باعث آگاهی مردم همدان شد، تا جایی که بنا به توصیه آنان ، مردم از خریداری قرآن مذکور خودداری کردند. حاج آقا نورعلی آرتیمانی در این خصوص می گوید: «یک موقع بانک ملی رفتم ، آنجا قرآن های آریامهری (پهلوی) را دیدم . واقعا قرآن های نفیسی بودند ، از نظر خط ، زیبایی و تذهیب کاری . خیلی مایل بودم بخرم . آمدم به حاج آقا محمدتقی عالمی دامغانی که درجلسات ما شرکت می کرد، مشورت کردم . گفتم حاج آقا من میل دارم که یکی از این قرآن ها را بخرم شما چه صلاح می دانید؛ ایشان گفتند خریدن آن حرام است . گفتم برای چه ؛ فرمودند اگر ما اینها را تهیه کنیم و بخریم ، آنها را تشویق کردیم و کار اینها الان قرآن سر نیزه زدن است . به این وسیله می خواهند مردم را فریب بدهند، شرع مقدس اسلام اینها را نمی پسندد.» رژیم و ماموران ساواک بعد از آن که متوجه شدند هیچ روحانی ای قرآن را قبول نمی کند، درصدد برآمدند که قبل از خروج روحانیون از منزل ، آنان را غافلگیر کرده و به نحوی آنها را به پذیرش قرآن اهدایی وادارند و آن گاه از طریق تبلیغات گسترده ، حداکثر استفاده را ببرند. ماموران ساواک از این روش درخصوص روحانیون مشهد بهره گرفتند. آنها پس از بررسی لازم درخصوص افراد و زمان و مکان مناسب در روز پنجشنبه 2 تیرماه 1345 به منزل آیت الله میلانی وارد شدند و قرآن را اهدا کردند. آیت الله میلانی ضمن ابراز ناراحتی شدید از این اقدام غیرمترقبه ، اعلام کرد که قرآن را به کتابخانه مسجد گوهرشاد هدیه می دهد. ساواک علی رغم درخواست آیت الله میلانی مبنی بر عدم انتشار این خبر، آن را در جراید منتشر کرد و از اقدام شاهانه تجلیل شد. آیت الله قمی نیز قبل از اهدای قرآن ، مخالفت خود را اعلام کرده و گفت : «چنانچه قرآن برای من بیاورند، نخواهم پذیرفت و یا به بهانه ای از منزل خارج خواهم شد. قرآن را به سازشکاران بایستی بدهند. من اهل سازش نیستم.» رژیم بعد از آن که از ناحیه روحانیون و مردم ناامید شد ، قرآن مذکور را به مبلغ 100تومان به کارمندان هدیه نمود که می بایست بابت آن ماهی 10تومان از حقوقشان کسر می شد. همین مساله باعث نارضایتی کارمندان شد. حسن مشتاق از فرهنگیان مبارز همدان در این باره می گوید: «قرآن پهلوی برای تمام ادارات فرستاده شد و کارمندان را مجبور کردند که بهای آن را بپردازند. یعنی چه مایل بودند و چه نبودند، از حقوق آنها کسر می شد. قرآن پهلوی از نظر تذهیب و خط خیلی خوب بود؛ ولی چون سیاسی کاری بود کسی به آن توجهی نمی کرد. مثلا «اگر کسی به قرآن قسم یاد می کرد. می گفتند کدام قرآن ، قرآن محمدی یا قرآن آریامهری؛» امام خمینی (ره) در پیامی که به دانشجویان مقیم اروپا، امریکا و کانادا در 24/12/1351 داشت ، درباره قرآن پهلوی اعلام کردند: «در این میان از همه اسفبارتر وضع ایران است که رژیم آن ماموریت دارد با چاپ قرآن ، تظاهر به اسلام ، به اسم سپاه دین سازمان اوقاف و به عناوین فریبنده دیگر یکباره اسلام را ریشه کن سازد،... برای اجرای این نقشه شوم به کمک و مساعدت روحانی نماهای خودفروخته و سرسپرده نیاز کامل دارد و با همکاری آنان می خواهد مساجد و دیگر محافل اسلامی را قبضه کند. مراسم مذهبی را تحت نظارت و مراقبت خود درآورد و به حوزه های علمیه دست یابد.» این شگرد رژیم نه تنها جایی در قلوب مردم باز نکرد، بلکه آنان را به یاد مقاومت مولایشان (ع) در برابر ترفندهای معاویه انداخت که در مقابل این مکر و توطئه ایستادگی کردند. از طرف دیگر هوشیاری روحانیون و رهبری بی بدیل امام در مقابل این شگرد و آگاه کردن مردم ، ثابت کرد که این اقدامات نمی تواند سرپوشی بر اعمال ضد اسلامی رژیم باشد. بدین ترتیب جامعه ایران به رهبری امام یک بار دیگر ثابت کرد در راهی که برگزیده ، مصمم و استوار است .