1 - درد: در مراحل اولیه ، درد در حین فعالیت به وجود می آید و با استراحت از بین می رود، اما با پیشروی بیماری ، درد تداوم می یابد و به استراحت عمقی و مبهم احساس میشود.
2- تورم : تورم مفصلی دایمی نیست و به صورت دوره ای ظاهر می شود. علت این حالت را التهاب زودگذر بافتهای مفصلی ذکر کرده اند.
3 - خشکی صبحگاهی : در برخی از بیماران ، صبحها نوعی خشکی در مفصل احساس می شود که پس از اندکی تحرک ، برطرف میشود.
4 - کاهش دامنه حرکتی مفصل : این علامت چند سال پس از شروع بیماری ظاهر می شود و بیمار قادر نیست زانویش را به طور کامل خم و باز کند.
5 - ضعف عضلانی : ضعف عضلانی جزو علایم اولیه آرتروز نیست ؛ اما به دلیل کاهش تحرک بیمار، پس از دوره کوتاهی ، عضلات اطراف زانو دچار ضعف می شوند. ضعف عضلانی ، خود یکی از عوامل مهم پیشروی آرتروز است.6 - تغییر شکل مفصلی : در موارد بسیار پیشرفته بیماری ، به علت از بین رفتن غضروف مفصلی ، ممکن است تغییر شکل هایی در مفصل به وجود بیاید که شایعترین آن پرانتزی است.پیش آگهی آرتروز در بیماران متفاوت است . به بیان دیگر، این بیماری در بعضی از مبتلایان سریعتر پیشروی کرده و به دلیل درد زیاد و تورم و محدودیت حرکتی ، بیمار را بشدت ناتوان میکند.اما در برخی ، سیر بیماری تدریجی است و به معلولیت بیمار نمی انجامد.بدیهی است که درگیری مفاصل تحمل کننده وزن ، به ناتوانی شدید بیمار منتهی می شود و گاهی درمان بیماری مستلزم جراحی های وسیع برای تعویض مفصل است . بنابراین ، آرتروز همیشه یک بیماری خوش خیم نیست.در مراحل ابتدایی آرتروز، بیمار نیاز به مداوای خاصی ندارد.فقط به منظور محافظت از مفصل و پیشگیری از پیشرفت آرتروز، پزشک متخصص یا فیزیوتراپیست ، برنامه های ورزشی خاصی را برای بیمار تجویز می کند؛ زیرا حفظ تحرک مفصل زانو و تقویت عضلات اطراف مفصل با استفاده از ورزشهای مناسب ، در بهبود تغذیه غضروف مفصلی و ایجاد تاخیر در روند پیشروی بیماری ، نقش بسیار چشمگیر دارد.از سوی دیگر، برای بیماران چاق ، برنامه های غذایی مناسب برای کاهش وزن توصیه می شود؛ زیرا با کاهش وزن از فشارهای وارده بر مفصل زانو به طور قابل ملاحظه ای کاسته خواهد شد.در صورت پیشروی بیماری آرتروز، استراحت و درمان های دارویی )استفاده از مسکن ، ضدالتهاب ( و فیزیوتراپی برای کاهش درد و تورم توصیه می شود. در این مرحله ، بیماران هنوز نیمی از فضای مفصلی خود را حفظ کرده اند.در مراحل نهایی بیماری که سطوح مفصلی زانو به مقدار زیادی تخریب شده است ، روشهای جراحی مانند صاف کردن سطوح مفصلی ، برداشتن قسمتهایی از استخوان های اطراف مفصل ، تعویض مفصل )آرتروپلاستی ( و در نهایت خشک کردن مفصل توصیه میشود.بدیهی است پس از جراحی ، انجام فیزیوتراپی برای کاهش درد و تورم ، تقویت عضلات و بازگرداندن بیمار به زندگی روزمره ضرورت دارد.
