فضا، کلیددار آینده بشر

ما انسان‌ها تمایلی ذاتی برای آموختن، یافتن پاسخی برای آن چیزهایی که درک نمی‌کنیم و اکتشاف ناشناخته‌ها داریم. من می‌دانم که در ایران، تعداد بسیاری از دانشمندان، منجمان آماتور و علاقه‌مندان فضا حضور دارند که با وجود همه مشکلات  نظیر کمبود پشتیبانان مالی و عدم دسترسی گسترده به منابع  به کار، مطالعه و تحقیق خویش ادامه می‌دهند و عشق خود را به فضا زنده نگاه می‌دارند.

فضا برای مدت‌های طولانی به عنوان آخرین سرحدات ممکن شناخته می‌شد. برای من اما تنها مرز بعدی است. مرزی که به بسیاری از پرسش‌ها و معماهای زندگی پاسخ می‌دهد. همچنین کلید آینده بشریت را در دستان خود دارد. بدون رسیدن به استادی در هنر اکتشاف و زندگی در فضا، شاید نتوانیم به عنوان نوع بشر به بقای خود در جهان امیدوار باشیم. ما باید جنگ‌ها و عاداتی را که حیاتمان را تهدید می‌کنند، از سیاره خود دور کنیم. من امیدوارم ما از اشتباهات خود درس گرفته باشیم و بتوانیم راه‌های صلح‌جویانه‌ای برای استفاده از فضا به منظور بهتر کردن زندگی خود در اینجا، روی سیاره مادری‌مان و حفاظت آن در برابر فرسودگی‌ها و تخریب‌ها استفاده کنیم.
در دهه‌های پیش رو، انتظار می‌رود تحقیقات فضایی دانش ما از منشاء کیهان، امکان وجود حیات در خارج از سیاره ما و استفاده سودآورانه از منابع فضا، نظیر انرژی خورشیدی و منابع موجود روی سیارک‌ها را افزایش دهد. بیایید امیدوار باشیم از دانش خود خردمندانه در راه محافظت از تنها منزلی که در جهان داریم استفاده کنیم و بتوانیم به فراسوی اختلاف‌هایمان بنگریم و بر فرصت‌هایی تمرکز کنیم که در راه استفاده‌های مثبت از فضا برای بهبود جایگاه بشریت پیش روی ماست.

چشمان خود را به ستاره‌ها بدوزید.

یک موجود خاکی عاشق فضا
انوشه