کسی که او را پدر شعر فارسی قلمداد کردهاند. او در سمرقند متولد شد و در دوران سامانیان میزیست؛ دورهای که در آن تلاش میشد بار دیگر زبان و فرهنگ فارسی احیا شود. رودکی در بیشتر سبکهای مختلف شعر فارسی سرآمد بود و قصاید و مثنوی و قطعات بسیاری از او به جای مانده است. گفتهاند که او از کودکی نابینا بوده اما به عقیده مورخان چنین نیست و او در مقطعی از عمر خود به این عارضه مبتلا گشته است. رودکی نه تنها شاعر بلکه نوازنده و خواننده هم بود. «بوی جوی مولیان آید همی یاد یار مهربان آید همی... ای بخارا شاد باش و شاد زی میر زی تو میهمان آید همی...» از مشهورترین اشعار رودکی است؛ شعری که باعث شد امیر سامانی بالاخره به اقامت طولانی خود در شهر هرات پایان دهد و درست پس از شنیدن شعر رودکی سوار اسب خود را به بخارا برساند.
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)