سعید نوریآزاد: نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاریها امسال همه چیز داشت ، از حضور چهرههای سرشناس بگیر تا برسی به هدیه جمعکنهایی که پای ثابت تمام نمایشگاهها هستند. امسال به نظر میرسید تعداد بازدیدکنندهها به نسبت چند سال پیش که هنوز نمایشگاههای کتاب و مطبوعات از هم تفکیک نشده بود، سیر نزولی پیدا کرده است.
کد خبر: ۲۱۸۶۷۵
نمایشگاه کتاب تقریبا 2میلیون بازدیدکننده دارد که چیزی نزدیک به نصف آنها از شهرستانهای دور و نزدیک با تقبل هزینههای سنگین رفت و برگشت و حتی یکی دو روز اقامت، اهالی کتاب را سرافراز کرده و به نمایشگاه سری میزنند، در مقابل نمایشگاه مطبوعات امسال در خوشبینانهترین آمار 500 هزار بازدیدکننده هم ندارد و به نوعی این نمایشگاه محفلی دوستانه است برای دید و بازدید اهالی خبر و مطبوعات و نه مخاطب. راستی تکلیف مخاطب شهرستانی چه میشود؟ آیا کسی حاضر میشود برای بازدید از نمایشگاه مطبوعات هزینه و رنج سفر را بپذیرد؟ آیا با جداسازی این دو نمایشگاه ، مخاطب شهرستانی را از دیدن مسوولان رسانه مورد علاقهاش محروم نکردهایم؟ و از همه اینها مهمتر آیا رسانهایها از برخورد و صحبت رودررو با مخاطب شهرستانی محروم نشدهاند؟ آیا همین رسانهایها برای توقف مهاجرت به تهران نباید فرهنگسازی کنند؟ اغلب نمایشگاهها و کنفرانسها در تهران است و بازدید برای بسیاری تقریبا ناممکن، پس شهرستانیها برای ماندن در شهرشان به چه چیزی دل خوش کنند؟
از هر یک از مسوولان نمایشگاه و یا حتی معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد که دلیل و مزایای این جدایی را پرسیدم، حرفشان این بود که «همزمانی این دو نمایشگاه، مطبوعات را به حاشیه میراند و بازدیدکنندگان برای وقتگذرانی به آنجا میآمدند.» سوال؛ آیا نمایشگاه جایی برای معرفی نیست؟ آیا از دست دادن نزدیک به 5/1 میلیون بازدیدکننده بهای گزافی برای مستقل شدن مطبوعات نیست؟ و آیا هیچ رسانهای حاضر است هزینه برگزاری نمایشگاه را ضرب در تعداد استانهای کشور کرده و بپردازد؟ آیا بهتر نبود برای حل مشکل ترافیک نمایشگاه به جای پاک کردن صورت مساله، مشکل را حل میکردیم؟