توزیع ناموزون مراکز درمانی در تهران

البته بخش خصوصی هیچ تمایلی برای احداث مراکز درمانی در جنوب شهر یا مناطق محروم ندارد و مقام ارشد وزارت بهداشت هم این مساله را عنوان می‌کند: بخش خصوصی علاقه‌ای برای توسعه مراکز درمانی در جنوب تهران ندارد.

وزیر بهداشت به علت این استقبال نکردن اشاره نمی‌کند اما بوضوح مشخص است که این بخش برای استمرار و سوددهی در کار به منافع مالی چشم دارد و نمی‌توان به آن خرده گرفت.

کامران باقری‌لنکرانی بر تلاش بیشتر برای ارتقای خدمات بهداشتی و درمانی در مکان‌هایی که نیاز بیشتری به این خدمات دارند، تاکید می‌کند و می‌گوید: وظیفه اصلی ما به عنوان یکی از ارکان حکومت، ارائه خدمات بهداشتی  درمانی است.

او با اشاره به این‌که‌در برخی قسمت‌‌ها بخش‌های غیردولتی علاقه‌‌ای برای حضور ندارند،از جنوب تهران به عنوان یکی از همین موارد نام می‌برد: در بخشی از قسمت‌‌ها نیز اگر دولت به عنوان ارائه‌کننده خدمات حذف شود، پرداخت‌ها تک‌قطبی شده و قیمت‌‌ها ممکن است چندین برابر افزایش یابد؛ به همین دلیل مدل‌‌های مختلف حکومتی باید در عرصه بهداشت و درمان حضور داشته باشند.

لنکرانی می‌گوید: در مجموع باید تلاش شود در مکان‌‌هایی که نیاز بیشتری به خدمات بهداشتی  درمانی دارند، ارتقای خدمات را در دستور کار خود قرار دهیم.

به گفته او، از سال 80 تا 83 حدود800 تخت بیمارستانی به دلیل بی‌توجهی به مدل «تجدید‌حیات» از بین رفتند.
وزیر بهداشت تاکید می‌کند که مدل «تجدید‌حیات» برای موسسات درمانی بویژه در تهران بسیار مهم است و تجمع فعالیت‌ها باید در مکان‌هایی باشد که مردم بیشتر به آنها نیاز دارند.

آنچه وزیر بهداشت به عنوان تلاش بیشتر برای توجه به احداث مراکز درمانی در جنوب شهر اشاره می‌کند در مجلس شورای اسلامی به عنوان تسهیلاتی برای تاسیس این مراکز در مناطق محروم و شهر‌های کوچک در قانون بودجه سال گذشته مورد توجه قرار گرفته بود، اما بخش خصوصی علی‌رغم در نظر گرفتن این تسهیلات هیچ استقبالی نکرد.

حسینعلی شهریاری، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در گفتگو با «جام‌جم» ادامه می‌دهد: مسلما بخش خصوصی در جایی سرمایه‌گذاری می‌کند که جوابگوی هزینه‌هایش باشد.

او می‌گوید: اصولا با تعرفه‌های موجود، مردم برای بستری در بخش خصوصی باید از فرش و وسایل منزل گرفته تا خودرو و منزلشان را بفروشند تا بتوانند از خدمات این بخش بهره ببرند، پس بخش خصوصی در جایی سرمایه‌گذاری می‌کند که دریافت‌کنندگان خدمات برای پرداخت هزینه‌ها مشکلی نداشته باشند.

سهامداران مطلق‌

شاید مشکل از همین طرح‌هایی است که هرگز به هدف نمی‌رسند.مثل همین تسهیلات ویژه برای احداث مراکز درمانی در مناطق محروم یا طرح دیگری که قبلا از سوی وزات بهداشت ابلاغ شده بود.

وزارت بهداشت در ابلاغیه‌ای اعلام کرده بود که از این پس هیچ محدودیتی برای صدور مجوز تاسیس مراکز درمانی و تشخیصی به صورت بیمارستان، مراکز جراحی محدود و مراکز تصویربرداری وجود ندارد.

معاون سلامت وقت وزارت بهداشت هم گفته بود: ‌این ابلاغیه نقش مهمی در سقوط سهام بیمارستان‌های خصوصی بویژه در شهرهای بزرگ خواهد داشت و انحصار گروه خاصی را که اکنون مالک بیمارستان‌های خصوصی کشور هستند، از بین می‌برد.

او تاکید کرده بود، ‌‌پزشکان و افراد واجد شرایط در قالب تعاونی در این عرصه وارد شوند تا با حمایت وزارت تعاون و بانک‌های کشور بتوانند از تسهیلات بانکی برای تاسیس این مراکز استفاده کنند.

به گفته علویان، ورود گروه‌های جدید به حوزه خدمات بهداشتی و درمانی قطعا موجب رقابت بیشتر این مراکز و ارتقای کمی و کیفی خدمات بهداشتی و درمانی در کشور می‌شود و علاوه بر ارتقای سطح استاندارد خدمات، هزینه‌های مردم نیز به علت رقابت بازار کاهش می‌یابد.

 اما با گذشت 2 سال از اعلام این ابلاغیه نه‌تنها سهام بیمارستان‌های خصوصی سقوط نکرد، بلکه هنوز هم بحث مافیای قدرت و مالکیت بیمارستان‌های خصوصی در دست تعداد محدودی از پزشکان همچنان مطرح است.

چه باید کرد؟

بر اساس اصل 43 قانون اساسی، سلامت و بهداشت و درمان مردم به عهده حکومت است.

حسینعلی شهریاری، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس نیز در این خصوص معتقد است، برای تقویت و احداث مراکز درمانی در مناطق محروم و البته توجه به کمیت و کیفیت کار نباید از بخش خصوصی انتظار کمک داشت.

او می‌گوید: به هر حال این مساله از وظایف حاکمیت است و با توجه به این‌که بیش از 80 درصد خدمات بستری و درمانی در بیمارستان‌های دولتی انجام می‌شود، دولت موظف است برای بهبود وضعیت این بخش اقدام موثر و مستمر انجام دهد.

به اعتقاد شهریاری، بخش خصوصی به دلیل ارائه خدمات در قالب بهتر مانند کیفیت غذا، ساختمان بیمارستان، ملحفه‌های تمیز، برخورد‌ها و... متمایز است و هنوز بخش دولتی در انجام جراحی‌ها و درمان‌های پیچیده حرف اول را می‌زند.

به گفته شهریاری، بخش دولتی نیاز به اقدامات جدی برای ارائه خدمات مطلوب به مردم خصوصا اقشار کم‌درآمد دارد.