بگیرد، می‌گیریم!

اخیرا جامعه روان‌شناسی در ارتباط تنگاتنگ با علم هواشناسی از یک مطلب کشف نشده مهم و حیاتی آگاهی یافته که محض افزایش آگاهی دوستان عرض می شود. طبق گفته روان‌شناسان، هرزمان که هوا ابری و گرفته باشد، حال و هوای  دل آدم هم گرفته می‌شود. حالا تصور بفرمایید که مرحوم اخوان ثالث چه حال و احوالی داشته وقتی که گفته: «ابرهای همه عالم شب و روز در دلم می‌گریند.....».

خلاصه کلام این که اگر آسمان بگیرد، می‌گیریم!

بیت گرفتنی:

آسمانا، دلم از اختر و ماه تو گرفت‌
آسمان دگری خواهم و ماه دگری‌

راه‌های جلوگیری از گرفتگی: حالا که علم ثابت کرده هرگاه هوا گرفته باشد، حال و هوای ما هم گرفته می‌شود؛ به جهت این که به آسمان و زمین و زمان رودست بزنیم، چند راهکار استراتژیک در این راستا از خودمان ارائه می‌کنیم:

1- تا آسمان خودش را برای شما گرفت، شما هم خودتان را برای آسمان بگیرید. مطمئن باشید که از رو می‌رود. نرفت، شما بروید. تکبر چیز بدی است.

2- به محض گرفتگی هوا، از عینک دودی ضدابر استفاده نمایید؛ انگار نه انگار که اصلا چیزی دیده‌اید. شنیدن کی بود مانند دیدن. شتر دیدی ندیدی، یعنی همین!

3- به چیزهای غیراقتصادی فکر کنید و فقط لبخند بزنید. خنده بر هر درد بی‌درمان دواست. آب روی آتش است. احتیاطا شماره آتش‌نشانی را هم کف دست یادداشت کنید.

4- اگر آخر برج است، هرگز از جلوی آینه رد نشوید. آینه آن روز که گیری به دست/ ابری اگر بود هوا، بشکنش!.... اگر ضروری بود، وقتی که برق رفت، از مقابل آینه عبور کنید.

5- اگر آشنایی چیزی در هواشناسی یا جهاد کشاورزی دارید، به او سفارش کنید که طرح بارور کردن ابرها را شل‌تر پیگیری کنند. به این طریق ابرها خیلی در سطح آسمان برای خودشان ول نمی‌گردند.

6- بدون توجه به سایر راه‌حل‌ها، بگیرید کل روز را تخت بخوابید. بگویید برایتان مرخصی استعلاجی گرفتگی رد کنند. اگر شاعر یا نویسنده هستید، این راهکار آخری بیشتر توصیه می‌گردد. به فکر روزی هم نباشید. خدا بزرگ است. مرحوم عموی ما هم همین را می‌گفت و به همین شیوه مرضیه آنقدر عمل کرد تا تمام کرد. خودش کرارا می‌فرمود: کار را که کرد، آن که تمام کرد.