به گزارش
جام جم آنلاین؛ مسابقه تلویزیونی فقط تماشای رقابت چند نفر برای رسیدن به یک نتیجه نیست؛ مخاطب معمولاً با شرکت‌کننده‌ها همراه می‌شود، مراحل را دنبال می‌کند و دوست دارد بداند چه کسی از یک چالش عبور می‌کند و چه کسی از ادامه رقابت بازمی‌ماند. همین ترکیب رقابت، هیجان و شناخت آدم‌های حاضر در مسابقه، این قالب را به یکی از گونه‌های پر طرفدار تلویزیون تبدیل کرده است. «قهرمان» هم با محوریت رقابت‌های ورزشی، در فصل‌های قبلی روی آنتن رفت و حالا فصل جدید آن مدتی است از شبکه سه پخش می‌شود. علی اوجی، بازیگر، تهیه‌کننده و فعال موسیقی که تجربه اجرا هم دارد، در این فصل در کنار ایمان قیاسی اجرای برنامه را بر عهده گرفته است. به بهانه حضور اوجی در فصل جدید «قهرمان» با او گفت‌و‌گو کردیم تا برایمان از تجربه اجرای این مسابقه، نحوه ارتباط با شرکت‌کنندگان و جزئیاتی را که در شکل‌گیری یک مسابقه تلویزیونی نقش دارند، بگوید.
فصل جدید «قهرمان» با اجرای علی اوجی چه تفاوتی با فصل‌های قبلی دارد؟
قضاوت نهایی در این باره با مخاطب است و باید ببینیم چه بازخوردی نشان می‌دهد، چقدر برنامه را پسندیده و تا چه اندازه با «قهرمان» همراه شده است. اما آنچه برای من و ایمان اهمیت داشت، این بود که فضایی متفاوت برای اجرا بسازیم؛ در کنار یک اجرای سرحال و مفرح، مسابقه‌ای ورزشی را پیش ببریم و فضای رقابت را با هیجان و سرگرمی همراه کنیم. هدف ما این بود که تجربه‌ای پویا و سرگرم‌کننده در قاب تلویزیون شکل بگیرد، اما در نهایت این مخاطب است که باید درباره نتیجه کار قضاوت کند.
تجربه‌های مختلف شما چقدر در اجرای «قهرمان» به کار آمد؟
«قهرمان» فرصتی متمایز برای اجرای یک برنامه تلویزیونی بزرگ بود که قرار بود در جزیره زیبای کیش ضبط شود. در سری اول، به دلیل شرایط بحرانی منطقه، امکان اجرای مسابقه فراهم نشد؛ موضوعی که باعث شد سه ماه در جزیره بمانم و تمام آن دوران را در کیش سپری کنم. پس از بازگشت، تولید برنامه در تابستان آغاز شد که آن هم با بروز مجدد شرایط خاص در جنوب کشور همزمان شد؛ وضعیتی که به‌طور طبیعی، فضای اجرا و حال‌وهوای مسابقه را تحت‌تأثیر قرار می‌داد و همه‌چیز را با اجرای معمول، مثلاً اجرای یک برنامه در استودیو، متفاوت می‌کرد.
در مورد استفاده از تجربه‌هایم در سایر حوزه‌ها، معتقدم کار اجرا نسبت به بازیگری، تهیه‌کنندگی یا ساخت فیلم و سریال، بسیار متفاوت و پرچالش است. به باور من، این حرفه با هیچ‌کدام از آن حوزه‌ها قابل مقایسه نیست؛ نه به این معنا که برتری خاصی داشته باشد، موضوع این نیست، بلکه ماهیت آن به‌گونه‌ای است که جهان خود را دارد.
با این حال، حضور در «قهرمان» در کنار ایمان قیاسی، تجربه‌ای بسیار دل‌چسب بود؛ به‌ویژه تعامل صمیمانه و نزدیکی که میان مجریان و شرکت‌کنندگان شکل گرفت. وارد شدن به دنیای جوانان ورزشکاری که پر از انگیزه بودند، برایم فضایی منحصر‌به‌فرد و متفاوت ایجاد کرد و در مجموع، بسیار از آن لذت بردم.
در «قهرمان» چقدر به وجوه انسانی شرکت‌کنندگان توجه می‌کنید؟
ما همواره با انسانی روبه‌رو هستیم که در طول زندگی، فراز و فرود‌های گوناگونی را پشت سر گذاشته است. برای من هم وجوه شخصیتی افراد همیشه کشش و جذابیت بیشتری داشته است؛ به همین دلیل در «قهرمان» تلاش کردم کاراکتر بچه‌ها را با فضای رقابت پیوند بزنم و بُعد ورزشی را با لایه‌های شخصیتی شرکت‌کنندگان تلفیق کنم تا مخاطب بتواند همذات‌پنداری عمیق‌تری با آنها داشته باشد.
در گفت‌و‌گو‌هایی هم که با عوامل برنامه، از جمله کارگردان، تهیه‌کننده و دست‌اندرکاران باسابقه «قهرمان» داشتیم، تأکید اصلی ما بر همین موضوع بود؛ این‌که تنها به وجه ورزشی و رشته فعالیت آنها بسنده نکنیم، بلکه ابعاد مختلف زندگی، انگیزه‌ها، امیدها، آرزو‌ها و عواملی را که شخصیت هر شرکت‌کننده را شکل داده و امروز او را به صحنه «قهرمان» رسانده است، بازتاب دهیم.
علی اوجی با فعالیت‌هایی که در عرصه فرهنگ و هنر داشته توانایی این را دارد که بگوید از نظر او یک مسابقه تلویزیونی برای حفظ مخاطب چه ویژگی‌هایی باید داشته باشد.
باور من این است که وقتی مخاطب دغدغه اصلی شما باشد و رضایت او در اولویت قرار بگیرد، یعنی هدف‌گذاری‌تان پرکردن بهینه اوقات فراغت و ایجاد جذابیتی باشد که بیننده را پای صفحه تلویزیون، پرده سینما یا هر مدیوم دیگری نگه دارد، دیگر تفاوتی نمی‌کند این پروژه را از کجا و در چه بستری تولید می‌کنید؛ خواه مسابقه باشد، خواه فیلم و سریال. پرسش اصلی این است که آیا مخاطب، که مهم‌ترین هدف هر برنامه‌سازی است، در پایان با حس رضایت روبه‌رو خواهد شد؟ پایبندی به استاندارد‌هایی که این رضایت را ایجاد می‌کند، کلیدی‌ترین رکن ماجراست.
برای ساخت این مسابقه، ما جزیره کیش و ساحل آن را انتخاب کردیم؛ یکی از چشم‌نوازترین نقاط ایران. دکوری با ابعاد وسیع و متناسب با برنامه طراحی شد و تلاش کردیم همه عناصر بصری و شنیداری، از تنوع رنگ‌آمیزی و زیبایی قاب‌ها گرفته تا حرکات دوربین، امکانات فنی تصویربرداری، طراحی لباس شرکت‌کنندگان، ضرب‌آهنگ اجراها، انتخاب موسیقی و شیوه طراحی چالش‌ها و مراحل بازی، در کنار یکدیگر قرار بگیرند تا خروجی نهایی به چشم مخاطب بنشیند.
بی‌تردید، اگر در مراحل طراحی یک اثر، مخاطب نادیده گرفته شود و دغدغه‌های او لحاظ نشود، در پروژه‌هایی هم‌اندازه با «قهرمان» چیزی جز ناکامی به همراه نخواهد داشت. در نقطه مقابل، حفظ مخاطب از مسیر پویایی و ملاحت روایت، اجرای استاندارد، تعادل میان نور، دکور و موسیقی، هدایت دوربین‌ها، ریتم و ضرب‌آهنگ درست کارگردانی و در نهایت، ایجاد یک جذابیت بصری واقعی می‌گذرد؛ عناصری که بقا و اثرگذاری یک برنامه را رقم می‌زنند.
آیا مجری می‌تواند در شکل‌گیری هویت یک برنامه نقش داشته باشد؟
اصولاً هر برنامه تلویزیونی، فیلم یا سریال حاصل یک تلاش جمعی است و مجموعه‌ای از عوامل دست‌به‌دست هم می‌دهند تا در نهایت اثری به سرانجام برسد. روی آنتن تلویزیون، مخاطب تنها مجری و شرکت‌کنندگان را در صحنه می‌بیند، اما همان‌طور که در ابتدا گفتم، واقعیت این است که هیچ برنامه‌ای متکی به یک فرد نیست و هیچ‌کس نمی‌تواند ادعا کند به‌تنهایی کار را پیش برده یا استقبال مخاطبان صرفاً به‌خاطر حضور او بوده است.
تولید چنین اثری حاصل کار گروهی نزدیک به صد نفر است؛ هسته مرکزی متشکل از هفت یا هشت نفر، ساختار اولیه برنامه را پی‌ریزی و طراحی می‌کنند و سپس با همراهی ده‌ها تن از عوامل حرفه‌ای، اثر ساخته می‌شود. من عمیقاً معتقدم موفقیت در این عرصه تنها در بستر کار تیمی محقق می‌شود.
اگر تلاش شبانه‌روزی همکارانم در بخش‌های نور، تصویر، لباس، صحنه، کارگردانی و دکور، همچنین تهیه‌کننده محترم برنامه، آقای سعادتی، تلاش‌های آقای نیرومند و سایر دوستان نبود، این زنجیره شکل نمی‌گرفت. بی‌شک همراهی و تجربه بالای ایمان قیاسی در حوزه اجرای تلویزیونی و همچنین حضور حامی فهیم و اثرگذاری، چون اسنوا، که از بهترین‌های تولید لوازم خانگی ایران هستند، در شکل‌گیری این مجموعه نقش داشت. توفیق یک اثر تلویزیونی، دقیقاً همانند سینما و سریال‌سازی، وام‌دار همین هم‌افزایی گروهی است.
