فاصله 60 پله‌ای با کسب مدال‌

تیر و کمان از جمله رشته‌هایی بود که از پیش از آغاز رقابت‌ها پرونده‌ای مشخص داشت، انتظار از نجمه آبتین و حجت واعظی با رویکردی منطقی، تلاش برای تکرار رکوردی بود که پیش از این به آن دست یافته بودند، اما واعظی با کسب امتیاز 606 در جای شصتم ایستاد و آبتین شصت‌ودوم شد تا بین 64 شرکت‌کننده مرد و زن حاضر در مسابقه‌های ریکرو، نام ایران در قسمت انتهایی جدول باشد. رکورد واعظی تقریبا نزدیک به رکورد پیشین او بود، اما آبتین با امتیاز 567 حتی رکورد روزهای آغازین حضور خود را در این رشته تکرار نکرد.

در کاروان ایران همدلی نبود

کریم صفایی، رئیس فدراسیون تیر و کمان که پیش از این اعلام کرده بود با کسب 2 سهمیه، هدف فدراسیون نوپای تیر و کمان در راه المپیک 2008 پکن محقق شده است به <جام‌جم>‌می‌گوید: در واقع وقتی آبتین در فاصله 15 روز مانده به المپیک سهمیه گرفت کار زیادی برای آماده‌سازی‌اش نمی‌توانستیم انجام دهیم. در مورد واعظی هم می‌توانستیم کسی را اعزام کنیم که به جای شصتم مکان پنجاهم را به دست بیاورد، اما فرق چندانی نداشت و از نظر اخلاقی بهتر بود ورزشکاری که سهمیه گرفته است به المپیک اعزام شود. در مجموع، ما نه قول مدال داده بودیم که خلف وعده کرده باشیم و نه توقع زیادی داشتیم. هدف این بود که پرچم ایران در رشته تیر و کمان در چین برافراشته شود.

وی بزرگ‌ترین علت ناکامی کاروان ورزشی ایران در المپیک 2008 پکن را نداشتن همدلی میان اعضای کاروان برمی‌شمارد و می‌افزاید: تا زمانی که به همدیگر به چشم رقیب نگاه کنیم، وضعیت همین است. در المپیک باید تمام کسانی که پرچم یک کشور را در دست دارند همدل باشند و به همدیگر انرژی مثبت بدهند، اما متاسفانه کاروان ما سرشار از انرژی منفی بود و خیلی‌ها رو به روی هم قرار گرفته بودند.

کمانداران دور از انتظار بودند

اما منصور کیارستمی، کارشناس رشته تیروکمان می‌گوید: درست است که فدراسیون با عمر چهار پنج ساله خود با کسب سهمیه در مقایسه با کشورهایی که به مراتب قدمت بیشتری در این رشته دارند، موفق عمل کرد و در واقع به مهم‌ترین هدف که حضور در المپیک بود، دست یافت؛ اما انتظار می‌رفت که ورزشکاران درایت بیشتری به خرج می‌دادند تا نتیجه بهتری بگیرند؛ چون پیش از این با رکوردهای ثبت کرده، نشان داده بودند که می‌توانند بهتر از این کار کنند.

وی ادامه داد: برخلاف نظر عده‌ای که معتقدند دلیل ناکامی ما، نداشتن امکانات است، تصور می‌کنم که اتفاقا در تیروکمان امکانات بسیار خوبی داشتیم و از مربیان توانایی بهره بردیم. در واقع نسبت به گذشته، ورزشکاران در این دوره هرچه که برای آمادگی بیشتر می‌خواستند در اختیار داشتند؛ اما مشکل جای دیگری است و آن بی‌توجهی به روزهای اوج یک ورزشکار است.

کیارستمی معتقد است: مسوولان کارهای زودبازده را مورد توجه قرار می‌دهند؛ در حالی که ورزشکار روزهای اوج و فرود دارد.

وی می‌افزاید: در تعدادی از رشته‌ها مثل دوومیدانی و تیروکمان دوران اوج ورزشکاران حاضر در المپیک برای کشورمان حدود 20 روز قبل از آغاز مسابقه‌ها بود که بیشترین بازدهی را داشتند. از نظر علمی هم ورزشکار به طور مداوم در بالاترین حد آمادگی نمی‌ماند و افت خواهد داشت. این هنر مربی است که بتواند ورزشکار را در یک حالت باثبات برای کسب نتیجه مطلوب حفظ کند و فکر می‌کنم فدراسیون می‌تواند از این تجربه برای مسابقه‌های بعدی بهره ببرد.

وی در خصوص عملکرد دو کماندار کشورمان در المپیک پکن تصریح کرد: واعظی نزدیک‌تر به عملکرد خود ظاهر شد؛ هرچند می‌توانست امتیاز به مراتب بهتری نسبت به 606 کسب کند؛ اما نجمه آبتین واقعا دور از انتظار بود. نمی‌دانم شاید بی‌تجربگی یا فضای المپیک از نظر روانی تاثیرگذار بود؛ چون امتیازی که آبتین گرفت در طول چند سال حضورش در تیروکمان کمترین بود و از این بابت حتی نتوانست نیمی از توانایی واقعی خودش را به نمایش بگذارد. در مجموع کمانداران ما در موقعیتی رقابت خود را در المپیک آغاز کردند که نسبت به روزهای اوج، سیر نزولی را در پیش گرفته بودند و تحت فشار روانی نتوانستند انتظارات را برآورده کنند.