حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
دانشمندان همواره به دنبال استفاده از حجم عظیمی از سوختهای هستهای بودهاند که به صورت دورریز بر جای میمانند و حتی میتوانند خطرات زیست محیطی مرگباری باقی بگذارند. از آن گذشته زمانی که مشخص میشود تنها امکان استفاده از 5 درصد انرژی سوختهای هستهای وجود دارد (تنها به این دلیل که در حال حاضر فناوری تبدیل اورانیوم به انرژی، توسعه قابل توجهی نیافته است)، لزوم استفاده از سوختهای هستهای دورریز بیش از گذشته احساس میشود. هم اکنون و در تاسیسات هستهای کشوری نظیر آمریکا این دورریز ارزشمند مورد پردازش مجدد قرار نمیگیرد. این مساله بیشتر به این دلیل روی میدهد چون استخراج عمده اشکال رایج اورانیوم - یونی کهuranyl نام دارد - از میلههای سوخت هستهای مصرف شده بسیار مشکل است. اکنون این مولکول جدید به عنوان پایانی بر این مشکل بزرگ شناخته شده است.
این مولکول جدید به وسیله دانشمندان دانشگاه ادینبورگ در اسکاتلند طراحی و تولید شده است و macrocycle نام دارد. این فناوری نوین همچون طیفی از آروارههاست و هنگامی که با یون یاد شده تماس پیدا میکند تقریبا بخش اعظمی از آن را میبلعد. این فرآیند جالب توجه موجب تضعیف ساختار کلی این یون شده و موجب میشود به میزان بیشتری در مجاورت ترکیباتی از خود واکنش نشان دهد که در نهایت هدف مورد نظر دانشمندان را تحقق میبخشد.
البته هنوز همه چیز در ابتدای راه است. دانشمندان هنوز معتقدند تا استفاده نهایی از این فناوری نوین و کاملا کاربردی و برطرف شدن برخی موارد مبهم در استفاده از آن راه زیادی باقی مانده است. به عنوان مثال یکی از مواردی که موجب ایجاد سوال برای دانشمندان شده، خوب کار نکردن این مولکول در محیطهای آبی یا هواست. با این حال محققان میگویند آنچه تاکنون روی آن انجام دادهاند، نشان میدهد پردازش مجدد این یون برخلاف آنچه تا پیش از این تصور میشد، غیرممکن نیست. از این رو اکنون ظهور عرصه نوین انرژی پاک هستهای، باعث امیدواری قابل توجهی شده است.
مهدی کیا
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....