چنانچه متوجه شدید فرزندتان ساعات متوالی پشت کامپیوتر مینشیند و به فعالیتهای گوناگون اعم از بازی و چت و ارسال پیام یا حتی گشتزنی در اینترنت میپردازد وارد عمل شوید. اگر او به دنبال پذیرش اجتماعی است به دنبال باشگاهها یا انجمنهایی باشید که بتواند با عضویت در آن وقت خود را به شیوهای دیگر بگذراند. اگر هم مساله بازی است محدودیتهایی در این بازیها در نظر بگیرید. البته همه اینها مستلزم این است که خودتان در زمانی که در منزل هستید مرتبا در حال استفاده از کامپیوتر نباشید زیرا در این صورت منع کردن فرزندان نتیجهای ندارد.
* استفاده از اینترنت را به طور کامل ممنوع نکنید. فقط در مورد زمان و نوع استفاده از آن قوانین مشخص و موجهی تعیین کنید و به آن متعهد باشید.
* به دنبال نرمافزارهایی باشید که استفاده از اینترنت را محدود میکنند.
* دستگاه کامپیوتر را در جایی از منزل قرار دهید که امکان سرکشی و نظارت شما وجود داشته باشد. برای مثال فرزند شما در اتاقی در بسته به کار با آن نپردازد. اگر احساس کردید که باید واکنشی در مقابل برخی برنامهها نشان دهید این کار را بکنید و از دیگر اعضای خانواده نیز بخواهید که با شما همکاریهای لازم را بنمایند.
توجه داشته باشید اگر وقتی در حال استفاده از اینترنت است خوشحالتر و سرحالتر باشد، افت تحصیلی در درس و مدرسه داشته باشد، عدم تمایل به فعالیتهای گروهی، خانوادگی و بودن با دوستان در او دیده میشود بهتر است با یک مشاور صحبت کنید. زیرا احتمال دارد چسبندگی فرزندتان به اینترنت ناشی از داشتن مشکلات روحی و فکری دیگری باشد و شاید او برای فرار از پرداختن به مشکل دیگری به این کار میپردازد.
منبع: msn.com
مرتضی آخوندی عکاسی که توانست آخرین لحظه وداع خانوادههای داغدار میناب را ثبت کند، از جزئیات آن روز خاص میگوید
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
بهروز سلطانی در گفت وگو با جام جم آنلاین.