11 قانون اصلی برای ارتباطات انسانی‌

دانستن چگونگی رفتار با مردم به اندازه شایستگی‌های فنی و مدیریتی اهمیت دارد. به بدترین کارفرمایی که تا حال داشته‌اید، فکر کنید. به یاد‌ آورید که چطور فقدان مهارت‌های رفتار با دیگران در او باعث دلسردی و عدم بهره‌وری دیگران و خروج شما با ناامیدی شد. یک انسان موفق نیمی کارمند است، نیمی سیاستمدار. او می‌داند کار کردن با دیگران بخصوص در دنیای کنونی که مملو از انسان‌های دمدمی‌مزاج و زودرنج است، روال ارتباطی خاصی را می‌طلبد. او سخن یکی از بزرگان جامعه‌شناس که می‌گوید: «هنگام برخورد با مردم به خاطر داشته باشید با مخلوقات منطق طرف نیستید، بلکه با مخلوقات احساسات، موجوداتی که سرشار از تبعیض، روحیات پیش‌داوری و تعصب هستند و با غرور و خودبینی دست به گریبانند طرف هستید.» را مد نظر دارد.

کد خبر: ۱۸۹۸۰۷

در این قسمت، برخی از قوانین اصلی ارتباطات انسانی در فضای کاری را مشاهده می‌کنید. برای مهارت یافتن در آنها باید این قوانین را جزیی از وجود خود درآورید:

1- دیگران را با نام صدا بزنید: این خوشایندترین صدا برای گوش هر کسی است. وقتی نام فردی را به کار می‌برید، در حقیقت پیغام خود را به صورتی اختصاصی و تنها برای شخص او مبدل می‌سازید. همچنین علاقه‌مندی و میزان اهمیت شما را نسبت به فرد می‌رساند.این یک ابزار ساده فریبنده برای کاستن از جبهه‌گیری‌های شخصی است، چرا که یک نوع وجه تعهد به وجود می‌آورد. جملات خود را با اسامی افراد آمیخته و با پرسش‌هایی نظیر «علی امروز خوب هستی؟» آغاز کنید.

2- اشتباه خود را بپذیرید: ممکن است تصور کنید اگر اشتباهی که مرتکب شده‌اید را به گردن نگیرید، وجهه خود را از دست می‌دهید. این کار درست نیست. اعتراف به اشتباهات در محیط کار یکی از ستوده‌ترین اعمال است، چون اندک افرادی مبادرت به آن می‌کنند. بیاموزید که چگونه تکبر و خودخواهی را کنار گذاشته و بپذیرید که کامل نیستید. فقط در این کار زیاده‌روی نکنید، مثلا لازم نیست با عذرخواهی‌های فراوان در جلسات اقدام به بیان اشتباهات خود کنید. یک جمله «من اشتباه کردم و متوجه آن می‌شوم» کفایت می‌کند.

3- دیگران را با معیارهای بالا در نظر بگیرید: اندک افرادی در بین ما که معمولا عقل کل خطاب می‌شوند، به نظر می‌‌رسد این گونه فکر می‌کنند که هیچ کس جز خودشان قادر به انجام صحیح امور نیست. جزو این گروه از افراد نباشید. به قابلیت‌های دیگران اعتماد کنید. در واقع به آنها در انجام دادن کارها به بهترین وجه اطمینان داشته باشید. این به معنای داشتن انتظارات بیش از حد نیست. باور داشتن یک فرد او را تشویق به انجام کارها با حداکثر توان نموده و از ناامیدی جلوگیری می‌کند.

4- علاقه‌ای صادقانه و صمیمی از خود نشان دهید: کارها خوب پیش می‌ره علی‌جان؟ خوبه، می‌شه این پرونده‌ها را برام چک کنی؟ این به معنای ابراز علاقه نبوده و بیشتر به دوستی خاله خرسه شباهت دارد. هر فردی در دفتر کار شما دارای سابقه‌ای غنی از علایق، تجارت و سلایق است. حتی اگر نقطه اشتراکی با هم ندارید در مورد اطرافیانتان اطلاعات کسب کنید.

اگر یکی از همکاران شما گفت که شرکت در گیم‌های آنلاین را دوست دارد، در مورد آن از او سوال بپرسید، حتی اگر برای شما جالب نباشد. نه تنها می‌توانید چیز جدیدی یاد بگیرید بلکه اگر در آینده به آن گرایش پیدا کنید، از امتیازاتی برخوردار خواهید شد. مردم دوست دارند که دیگران آنها را به خاطر داشته باشند.

5- از دیگران تعریف و تمجید کنید: فقط نگویید «خوب بود». در مورد تعریف خود صریح‌تر باشید و نشان دهید که در مورد آنچه فرد در حقیقت انجام داده، آگاهی دارید. «علی تو خیلی خوب جلسه را اداره کردی، بخصوص وقتی همه از موضوع اصلی منحرف شده بودند.» این یک مثال خوب است. در عین حال سعی کنید بندرت و فقط زمانی که واقعا نیاز است انتقاد کنید. انتقاد را طوری بیان کنید که مانند یک نصیحت سازنده از طرف دوستی قابل اعتماد در نظر گرفته شود.

6- مراقب حرف‌هایتان باشید: اگر تصمیم پیگیری کاری را ندارید، نگویید که آن را انجام خواهید داد. اعتبار شما ارتباط تنگاتنگی با کلامتان دارد. اگر به قول خود عمل نکنید، در مورد کارهای بزرگ به شما اعتماد نشده و در نتیجه پیشرفتی نخواهید کرد .

7- قدردانی و سپاسگزاری کنید: اگر فردی لطفی به شما کرد یا برای انجام کاری برای شما از خواسته خود گذشت از این سعی و تلاش آگاه باشید. شما به خودی خود مستحق لطف نیستید و کسی به شما بدهکار نیست. اگر مورد لطف واقع شدید، تشکر کرده، در عوض مقابله به مثل کنید.

8- با فکر و با ملاحظه باشید: هرگز تصور نکنید که دیگران سخنان شما را مساعد و ارزشمند تلقی خواهند کرد. برخی افراد به صورت طبیعی تک تک کلماتی را که شخص بیان می‌کند برای یافتن یک رودررویی شخصی مورد جستجو قرار می‌دهند. شما نمی‌توانید این گونه افراد را تغییر دهید؛ اما قادرید نزد آنها حرف‌های خود را با دقت سازمان‌دهی کنید. پیش از صحبت کردن فکر کنید و مطمئن شوید هیچ ابهامی که باعث سوءتعبیر شود در سخنان شما وجود ندارد. همچنین می‌توانید سعی در فهمیدن نقطه نظرات دیگران کنید تا از بروز سوءتفاهمات ممانعت به عمل آورید. ممکن است عمیقا اعتقاد بر حقانیت خود داشته باشید اما متوجه باشید که دیگران به همین منوال درباره عقاید و باورهایشان می‌اندیشند. شما باید نظرات آنها را محترم شمرده و ببینید چرا آنها این گونه فکر می‌کنند. به جای مشاجره، از دیگران بخواهید در مورد مواضعشان توضیح دهند. مجبور نیستید موافقت کنید، اما می‌توانید بگویید: «من متوجه هستم شما چه می‌گویید.»

9- از خودگذشتگی کنید: گاهی از مکان شخصی خود خارج شوید و به دیگران در کارهایشان کمک کنید. این عمل را بدون این که از شما درخواست شود انجام دهید. گفتن «کمک لازم نداری؟» یک تاثیر دوگانه در پی دارد. ابتدا شما دیگران را تشویق به از خودگذشتگی کرده و در نتیجه محیط کاری مثبت‌تری ایجاد خواهد شد. دوم، برای خود لطفی متعاقب را می‌خرید، چرا که مهربانی همیشه بازمی‌گردد.

10- متواضع و فروتن باشید: تلاش‌های مشهود برای تحت تاثیر قرار دادن همکاران و اشخاص مافوق نتیجه عکس به همراه خواهد داشت. هیچ‌کس آدم خودنما را دوست ندارد. اگر می‌خواهید کمالات شما توسط دیگران تصدیق شوند، کافی است تمرین بردباری بیشتری کنید. کامیابی‌های شما زمانی مصداق واقعی پیدا می‌کنند که اجازه دهید دیگران خود متوجه آنها شوند نه این که مرتب صحبت از آن به میان آورید.

11- به حفظ آبروی دیگران کمک کنید: هر کسی اشتباه می‌کند. به دفعه قبلی که اشتباهی خجالت‌آور مرتکب شدید، فکر کنید. دوست نداشتید کسی بیاید و اشتباه شما را کوچک جلوه داده و از جدیت آن بکاهد؟ پس همین کار را شما در مورد دیگران انجام دهید. با خندیدن به اشتباهی که شخص (نه با خندیدن به خود شخص)‌ مرتکب شده به همراه ضربه‌ای دوستانه به شانه‌های او، از پریشانیش بکاهید و بگویید: «این برای بهترین افراد این شرکت هم ممکن است پیش بیاید». با این کار به او و دیگران اطمینان می‌دهید که دنیا به پایان نرسیده است. اگر مناسب است، به جای جلب توجه بی‌مورد نسبت به اشتباه رخ داده، هیچ چیزی نگویید.