پزشک خانواده
بیماری آرتروز اکثرا مفاصل بزرگ مثل زانوها را درگیر میکند ولی مفاصل کوچک و ستون فقرات نیز میتوانند دچار این بیماری شوند. چاقی، نقایص مادرزادی، نژاد و عوامل ژنتیکی، سبب میشوند تا شرایط برای ایجاد این بیماری مهیا شود.
در این بیماری غضروف استخوانی تحلیل رفته و به جای آن تودههای استخوانی تشکیل میشود و استخوان روی استخوان ساییده میشود. علائم اصلی این بیماری عبارتند از: 1 درد مفصل مبتلا به هنگام حرکت 2 خشکی مفصل پس از استراحت یا به هنگام صبح 3 کاهش حرکت مفصل 4 بیثباتی مفصل 5 تغییر شکل مفصل 6 صدای قرچ قرچ مفصل موقع معاینه.
آرتروز درمان قطعی ندارد ولی میتوان با استفاده از دارو درد مفصل را کاهش داد و توصیههای غیردارویی در جلوگیری از تشدید بیماری موثر است. داروهای موثر در تسکین دادن درد عبارتند از: 1 استامینوفن 2 داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مثل دیکلوفناک سدیم 3 تزریق مفصلی کورتون.
بعضی بیماران با کاهش وزن، استفاده از عصا، ورزشهای ایزومتریک، شستشوی مفصل، گرم کردن مفاصل درگیر شده و استفاده از زانوبند و بهره بردن از جراحی، بر درد خود غلبه میکنند. تاثیر داروی گلوکوزآمین در آرتروز، در هالهای از ابهام قرار دارد.
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)
«رسوایی خیخون»، ننگ ابدی آلمان و اتریش شد
گفت و گو
