حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
وی در واکنش به این پرسش که چرا تاکنون این اتفاق رخ نداده است، پاسخ میدهد: فرهنگسازی یک شب و دو شب صورت نمیگیرد و سالها طول میکشد تا به نتیجه برسد.
معترف درباره این که چرا هفت دوره برگزاری جشنواره نتوانسته جریانی را در تئاتر کشور ایجاد کند، میگوید: به دلیل عدم استمرار در برگزاری جشنواره، نبودن یک راهبرد مشخص و ناهماهنگیهای اداری و اجرایی در برپایی جشنواره باعث شده است که تاکنون تاثیر مورد انتظار تحقق پیدا نکند.
آسیبشناسی جشنواره
در ارتباط با ضعفها و کاستیهای جشنواره تئاتر بانوان، هنرمندان هنرهای نمایشی نظرات و رویکردهای متفاوتی را دارند. پرستو گلستانی، بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما با اشاره به این که باید بپذیریم تئاتر، هنری اجتماعی و اصلاحگرا به شمار میرود و در این ارتباط نقش زنان بسیار پررنگ است، میگوید: وقتی نمایشها در جشنواره تنها یک یا دو بار روی صحنه میروند و مجال اجرای عمومی نمییابند، قطعا نمیتوان انتظار داشت که قادر باشند در طرز نگرش هنرمندان و تماشاگران نسبت به مسائل زنان تغییر و تحولی ایجاد کنند.
شیرین بینا، بازیگر تئاتر و تلویزیون در واکنش به کیفیت نهچندان بالای آثار ارائه شده در جشنواره، تاکید میکند: نگاه کیفی به انتخاب نمایشهای شرکتکننده و اجرای مستمر و با هدف جشنواره، عناصری مهم در مسیر تحول تئاتر بانوان است.
وی در ادامه میافزاید: توجه به بحث آموزش همزمان با برپایی هر رویداد تئاتری هم میتواند به ارتقای سطح تکنیکی و محتوایی جشنواره و در نهایت تئاتر بینجامد.
اما مائده طهماسبی، کارگردان و مترجم عرصه تئاتر از منظر دیگر به آثار اجراشده در این گونه جشنوارهها میپردازد و توضیح میدهد: به دلیل ضعف نمایشنامهنویسی که تنها به تئاتر بانوان محدود نمیشود و مشکل اصلی هنرهای نمایشی در کشور است متاسفانه مسائل زنان با یک نگاه آسیبشناسانه در قالب آثار نمایشی ارائه نمیشوند و بیشتر در سطح میمانند.
پری صابری، کارگردان باسابقه هنرهای نمایشی نیز با اشاره به پرهیز از یکسونگری به مسائل زنان تاکید میکند: اگر هدف از برگزاری این جشنواره ایجاد یک جریان تئاتری در سطح جامعه است، باید طوری برنامهریزی کرد تا مسائل زنان از منظرهای گوناگون و نگاههای متفاوت مورد بررسی و تحلیل قرار بگیرد.
بهاره رهنما هم معتقد است: آثار اجراشده در جشنواره تئاتر بانوان باید حرف جدیدی برای گفتن داشته باشند که در غیر این صورت درگیر روزمرگی و تکرار میشوند.
سیمین امیریان، نمایشنامهنویس و کارگردان تئاتر نیز با اشاره به اینکه در دورههای گذشته تئاتر بانوان شاهد موضوعات اجتماعی متنوع نبودهایم، تاکید میکند: در حوزه تئاتر بانوان اگر خواهان جشنواره مطلوب هستیم، باید تنوع بیشتری در شکل و محتوای نمایشهای ارائهشده ایجاد شود.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....