سلام به همگی؟ حال و احوال؟ چه خبر؟ با کنکور چه میکنید؟ این کنکور لب و لوچه همه را آویزان کرده ازجمله جناب کافه کاغذی و البته یه کمی هم من را. چون تعداد نامههامون یه خرده کم شده! ولی عیب نداره. شما درستان رو بخونید. ما همیشه هستیم و برای ما همیشه میتوانید نامه بدهید (کافه اگر این چند سطر را بخواند حکم تیرم را احتمالا صادر میکند.)
ستون این هفته اختصاص داره به آیدا:
کد خبر: ۱۸۴۰۶۳
آیدا کوچولو سلام. لابد تعجب کردی که چرا بهت میگم کوچولو؟ خب آخه این جور که تو نوشتی فقط 14 سال داری و این یعنی که تو خیلی نوجوانی. خیلی راه داری تا برسی به بزرگ شدن ولی به نظر من تو داری یه خرده واسه بزرگ شدن عجله میکنی. البته میدونم که عشق سن و سال نمیشناسه و وقتی سر و کلهاش توی زندگی کسی پیدا بشه دیگه کاریش نمیشود کرد ولی تو که این قدر به قول خودت دختر تو داری هستی و میتونی مهار نفست رو به دست بگیری چرا داری خودت رو اذیت میکنی؟ اون آدم چه ارزشی داره؟ تو نوشتی: «من از این که میدیدم همه خودشون رو واسه کسی میکشن که راحت تو دست من بوده و فراریاش دادم کفری میشدم.» من راستش نمیفهمم این مساله چه چیزی رو ثابت میکنه؟ این که چند نفر دیگه هم به او توجه کردند دلیلی بر ارزشمند بودن اون نیست. تو نوشتی چند بار خواستی بهش زنگ بزنی و از اون عذرخواهی کنی؟ بابت چی؟ بابت این که یک تصمیم عاقلانه گرفتی؟ بابت این که دلت نخواسته کسی به حریم شخصی و خانوادگیات وارد بشه و اونها رو خدشهدار کنه؟ تو علاقلانهترین کار ممکن رو کردی حالا میخواهی برای چنین کاری عذرخواهی بکنی؟ میدونی، به نظرم اون آدم با کسانی که به هر بهانهای میخواهند با او رابطه داشته باشند زیاد برخورد داشته و داره. بذار تو تنها کسی باشی که به اون گفتی نه! همه چیز را بسپار دست زمان. بگذار یه کم بزرگتر بشی و دید بهتری نسبت به زندگی پیدا کنی. بذار اصلا معیارهایت برای انتخاب طرف مقابلت واسه خودت لااقل روشن بشه. اون آدم هم اگه تورو واقعا دوست داشته باشه و انتخاب اصلیاش تو باشی به خاطرت صبر میکنه. نه این که هر روز به یک نفر شماره بده و با یک نفر رابطه داشته باشه. خودت رو به خاطر همچین چیزهایی هیچ وقت خراب نکن. تو فرصتهای زیادی تو زندگی آیندهات داری. فرصتهای بهتر و بزرگتر. بهخاطر یک هوس زودگذر اونها رو از دست نده.
امیدوارم از حرفهای من ناراحت نشده باشی و با خودت نگی این کیه که مثل بابابزرگها آدم رو نصیحت میکنه! برام بازم بنویس و از تصمیمی که گرفتی با خبرم کن. من هم برات دعا میکنم تا راه درست و منطقی را انتخاب کنی و توی همین راه قدم بزنی. مواظب خودت باش و باز هم برام بنویس.
خب، ما برویم. خوب باشید. خوش باشید و شادمانه زندگی کنید. تا بعد درود و بدرود.