امیدی برای ایجاد منطقه عاری از سلاح در خاورمیانه نیست

به گزارش ایسنا ، متن کامل اظهارات دکتر علی اصغر سلطانیه، نماینده دائم جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل و دیگر سازمانهای بین‌المللی در کنفرانس بین‌المللی منطقه عاری از سلاح‌های کشتار جمعی در خاورمیانه که هفته گذشته در دانشکده مطالعات شرق و آفریقا دانشگاه لندن برگزار شد به شرح زیر است:

«ما به مساله‌ای می‌پردازیم که ظاهرا حل آن بسیار آسان به نظر می‌رسد، اما با کمال شگفتی به رغم تمام اظهارات سیاسی و بعضی تلاش‌ها طی چهار دهه گذشته ما در بن بست قرار گرفته‌ایم و هیچ دورنمای امیدوار کننده‌ای وجود ندارد، مگر اینکه گام‌های بی درنگ و دسته جمعی در این زمینه برداشته شود.

الف - تشخیص مساله:

قبل از اینکه هرگونه نسخه‌ای برای بیمار که خاورمیانه می‌باشد پیچیده شود باید ابتدا دلیل اصلی بیماری تشخیص داده شود.

در اولین گام لازم است که ما ابتدا چند پرسش و پاسخ داشته باشیم:

پرسش ‌1: چه مدت است که بیمار مریض است؟

پاسخ ‌1: ‌60 سال.

پرسش ‌2: وضعیت سلامتی آن قبل از اینکه اولین نشانه بیماری مشخص شود چگونه بود؟

پاسخ ‌2: آن سالم‌ترین منطقه با هزاران سال همزیستی مسالمت آمیز سه دین آسمانی بود.

پرسش ‌3: آیا بیماری واگیر از خارج وارد شده است.

پاسخ ‌3: بله.

پرسش ‌4: آیا اعضای داخلی بدن واکنش طبیعی داشته‌اند؟

پاسخ ‌4: بله.

پرسش ‌5: آیا تلاشی توسط پزشکان محلی برای درمان بیماری صورت گرفته است؟

پاسخ ‌5: بله.

پرسش ‌6: آیا موفق بوده‌اند؟

پاسخ ‌6: خیر.

پرسش ‌7: چرا ؟

پاسخ ‌7: رد هرگونه درمان توسط بیمار و مداخله بیگانگان با ارایه داروهایی با عوارض جانبی خطرناک.

پرسش ‌8: آیا هیچ امیدی برای درمان وجود دارد؟

پاسخ ‌8: هنوز بله.

پرسش ‌9: اکنون چکار باید کرد؟

پاسخ ‌9: مجبور کردن بیمار برای پذیرش داروی ارایه شده توسط پزشکان برجسته صادق محلی. ایمن سازی بیمارستان از هرگونه تهدید و توطئه دشمنان بیمار به ویژه آنهایی که این بیماری را سالها پیش در آنجا پراکندند جهت ورود به بیمارستان.

پرسش ‌10: چه نوع دارویی ممکن است؟

پاسخ ‌10: صبور باش، خوب گوش کن و به دقت یادداشت بردار.

ب- الزامات اولیه برای ایجاد منطقه عاری از سلاحهای کشتار جمعی (WMDFZ)

لازم است ابتدا عناصر زیر را مد نظر داشت:

‌1 - ضرورت:

تا چه حد ایجاد منطقه عاری از سلاحهای کشتار جمعی در برقراری صلح و امنیت در منطقه و در کل جهان حیاتی است؟

‌2 - نمونه های موفق:

آیا هیچ منطقه‌ای وجود دارد که در آن منطقه عاری از سلاحهای کشتارجمعی ایجاد شده باشد؟ اگر هست کجا؟ چه موقع؟ چه مدت برای کشورهای منطقه طول کشید تا بر ضرورت ایجاد آن به توافق رسیدند؟ چه مدت مذاکرات طول کشید؟ آیا هیچ کشور خارج از منطقه این ابتکارها را مطرح کرد؟ آیا کشورهای خارج از منطقه در مذاکرات کشورهای منطقه در این زمینه دخیل بودند؟

‌3 - بررسی انتقادی وقایع تاریخی شامل تلاشهای منطقهای و بین المللی و نقاط ضعف.

‌4 - نقش معاهدات مربوطه:

تمام کشورهای منطقه در زمینه عضویت در معاهده منع گسترش سلاحهای هسته‌یی(NPT)، کنوانسیون منع سلاحهای بیولوژیک (BTWC) ، کنوانسیون منع سلاحهای شیمیایی(CWC) در کجا قرار دارند؟

‌5 - نقش سازمانهای بین‌المللی مربوطه:

آیا آژانس بین المللی انرژی اتمی (IAEA) و سازمان منع سلاحهای شیمیایی (OPCW)نقشی در مذاکرات مربوط به تشکیل مناطق عاری از سلاحهای کشتار جمعی و یا بعد از تشکیل این مناطق داشته‌اند؟

یادداشت: نمونه‌هایی از موارد موفق مناطق عاری از سلاحهای هسته‌یی در دیگر مناطق جهان وجود دارند. موافقتنامه‌هایی مناطق عاری از سلاحهای هسته‌یی همچون تلاتلولکو، راروتونگا، بانکوک، پلیندابا و مغولستان گامهای مثبت و اقدامات مهمی به سوی تقویت خلع سلاح جهانی هسته‌یی و منع گسترش هسته‌یی هستند.

ج - نگاهی کوتاه به وضعیت موجود در ارتباط با معاهدات منع گسترش در خاورمیانه:

‌1 - جمهوری اسلامی ایران: NPT ، CWC، BTWC و پروتکل ژنو را تصویب کرده است.

‌2- عراق: NPT ، CWC، BTWC و تصویب کرده و پروتکل ژنو را مشروط تصویب کرده است.

‌3 - عربستان سعودی: NPT ، CWC، BTWC و پروتکل ژنو را تصویب کرده است.

‌4 - اردن: NPT ، CWC، BTWC و پروتکل ژنو را تصویب کرده است.

‌5- سوریه: NPT را تصویب کرده، BTWC را امضا کرده و پروتکل ژنو را مشروط تصویب کرده است.

‌6- مصر: NPT و پروتکل ژنو را تصویب کرده است.

‌7- اسرائیل: NPT ، CWC، BTWC را تصویب نکرده و پروتکل ژنو را مشروط تصویب کرده است.

جمهوری اسلامی ایران به عنوان تنها قربانی سلاحهای شیمیایی در تاریخ اخیر بسیار مشتاق است که اهداف بلند جهان عاری از سلاحهای کشتارجمعی به واقعیت به پیوندد. چرا که هنوز سالها بعد از پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران هزاران مصدوم شیمیایی ایرانی از اثرات و عواقب سلاحهای شیمیایی که اجزاء و ترکیبات آن از سوی کشورهای معینی که عضو شورای امنیت سازمان ملل تامین می شد، رنج برده یا جان می‌سپارند.

اسرائیل نه تنها عضو پیمان منع گسترش (NPT) و عضو کنوانسیون سلاحهای سمی و بیولوژیک (BTWC) نیست و هنوز کنوانسیون سلاحهای شیمیایی CWC را نیز تصویب نکرده است، بلکه براساس بعضی برآوردها، دارای صد تا دویست سلاح هسته‌یی می باشد.

از نظر ما ، ایجاد منطقه عاری از سلاحهای هسته ای، ابزاری حیاتی برای تحکیم خلع سلاح هسته ای، منع گسترش و جامه عمل پوشاندن به (WMDEZ) می باشد.

گرچه نزدیک به سه دهه است که از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد و قطعنامه‌های IAEA تاکید می گردد، که ایجاد منطقه عاری از سلاحهای هسته ای در خاورمیانه می‌تواند کمک بزرگی به افزایش صلح و ثبات در جامعه بین المللی کند ولی رژیم اسرائیل با ادامه فعالیت های مخفی خود در زمینه حفاظت تاسیسات هسته‌یی سازمان ملل متحد و عدم الحاق به NPT تنها مانع تحقق چنین اهدافی در منطقه به حساب می‌آید.

طعنه آمیز اینکه این رژیم علیرغم رد و زیر پا نهادن تمامی قطعنامه‌های شورای امنیت و مجمع عمومی سازمان ملل متحد درخصوص سلاحهای کشتارجمعی، نه تنها رضایت بلکه در حقیقت مواد و حمایت های مالی را برای برنامه های مربوط به سلاحهای کشتارجمعی خود را از ایالات متحده آمریکا دریافت می نماید.

تعقیب مخفیانه و رو به تزاید سلاحهای هسته‌ ای از سوی رژیم صهیونیستی، نه تنها خواستهای مخفیانه و رو به تزاید رژیم صهیونیستی برای سلاحهای هسته‌ ای در طول دهه‌های متمادی کاهش نیافته بلکه از سوی این رژیم تعقیب و البته به صورت یک راز آشکار درآمده است، چرا که دستیابی رژیم اسرائیل به سلاحهای هسته‌ ای دیگر شایعه نیست.

نخست وزیر رژیم صهیونیستی در تاریخ ‌11 دسامبر ‌2006 در مصاحبه به شبکه تلویزیونی آلمان ، به داشتن سلاحهای غیرقانونی هسته‌ ای در اسرائیل اعتراف نمود و ماهیت فعالیت های مخفیانه این رژیم که به صورت جدی و دائمی صلح وامنیت بین المللی و منطقه ای را به مخاطره انداخته است ، آشکار ساخت.

جامعه جهانی به ویژه کشورهای منطقه و در جهت ایجاد منطقه عاری از سلاحهای کشتارجمعی در خاورمیانه در اسرع وقت بایستی برای مبارزه با سلاحهای کشتارجمعی رژیم اسرائیل بایستی متحد شوند.

جا دارد به این نکته نیز اشاره کنم که بعد از محکومیت قاطع اسرائیل توسط تقریبا تمامی شرکت کنندگان در کنفرانس عمومی IAEA در سال ‌2007، نماینده اسرائیل اظهارات نخست وزیر این کشور را رد کرد. البته چنین تناقضاتی و سیاست‌های مبتنی بر نیرنگ و ریا از سوی رژیمی که بر مبنای غیرقانونی تاسیس یافته است جای تعجب ندارد.

به هرحال برای تایید چنین ادعایی برای تعداد اندکی که نیاز به توضیح بیشتری دارند، من پیشنهاد نمودم که مدیرکل آژانس بین المللی انرژی اتمی یک تیم از بازرسان را برای بررسی صحت و سقم این مدعا به اسرائیل اعزام و گزارش آن را به کشورهای عضو و جامعه بین‌المللی در سطح گسترده، اعلام نماید.

به هر جهت ایجاد منطقه عاری از سلاحهای کشتارجمعی در هر منطقه‌ای نمی‌تواند فارغ از شرایط سیاسی، ملزومات امنیتی و احساس خطر، آن منطقه و به صورت مجزا مورد گفتگو قرار گیرد. اما رژیم اسرائیل الحاق خود به معاهدات خلع سلاحی را به مسائل امنیتی مرتبط ساخته و این واقعیت را منکر می شود که کشورهای منطقه خاورمیانه نیز در معرض تهدید دائمی به واسطه عدم التزام این رژیم به هرگونه ساز و کار و هنجار بین المللی، می باشند.

دنیا شاهد بوده است که کودکان بی خانمان فلسطینی در اردوگاههای پناهندگان، هر روز و بصورت مدام، نسبت به بمبارانهای اسرائیل با سلاحهای پیشرفته و تانک، با صدای بلند و سنگهای کوچک اعتراض مینمایند در اختیار داشتن ‌200 سلاح هسته ای برای مبارزه با کودکان معصوم واقعیت شرم آور قرن حاضر است.

حمله نظامی علیه تاسیسات هسته‌یی، تابویی است که توسط رژیم اسرائیل شکسته شد. اجازه بدهید تجربه خودم را در زمان کنفرانس عمومی IAEA در سال ‌1982، به اطلاع شما برسانم.

به دنبال حمله نظامی علیه راکتور هسته‌یی عراق (TAMUZ) جامعه جهانی این تهاجم خطرناک را قویا محکوم کرد و استوارنامه‌های (credentials) هیات اسرائیل به کنفرانس عمومی IAEA رد شدند، و یک قطعنامه نیز در طول کنفرانس عمومی IAEA در سال ‌1982 در این خصوص تصویب شد. علیرغم این واقعیت که رژیم صدام به ایران حمله کرده بود ولی به عنوان جمهوری اسلامی ایران براساس اصول و مرام خود از این قطعنامه حمایت نمود.

به خاطر دارم که آمریکا هشدار داد اگر چنین اقدامی برای محکومیت اسرائیل صورت پذیرد این کشور از IAEA خارج خواهد شد. هیات آمریکایی در کنفرانس عمومی تهدید که با توجه به تاثیر مالی خروج این کشور از عضویت آژانس، این سازمان متلاشی خواهد شد.

بلافاصله بعد از تهدید آمریکا مبنی بر خروج از عضویت آژانس، هیات ایرانی اعلام کرد که اگر آمریکا به تلافی تصمیم کنفرانس عمومی برای محکومیت تهاجم اسرائیل از آژانس خارج شود ایران آماده است تا سهم آمریکا از بودجه عمومی آژانس را پرداخت نماید. بعد از این تصمیم کنفرانس عمومی، هیات آمریکایی علیرغم بلوف خود تنها سالن کنفرانس را ترک کرد نه آژانس را.

من بایستی در این زمینه پیشرفت مثبت تاریخی را ذکر کنم، در سال ‌1990 کنفرانس عمومی IAEA قطعنامه GCXXXIV/RES/‌533 را تصویب نمود. این قطعنامه از سوی ایران پیشنهاد شده بود، براساس این قطعنامه هرگونه حمله و حتی تهدید به حمله علیه تاسیسات اتمی در حین فعالیت یا حتی در حین ساخت، منشور سازمان متحد، وضعیت سازمان بین المللی انرژی اتمی و حقوق بین الملل را به مخاطره خواهد انداخت. در صورت وقوع چنین امری شورای امنیت سازمان ملل متحد بایستی اقدام عاجل انجام دهد.

د - نگرانیهای امنیتی کشورهای خاورمیانه از تهدیدات بالقوه تسلیحات کشتار جمعی اسرائیل:

- جامعه جهانی نباید بپذیرد که نسلهای آتی همچنان تحت سایه هراسناک استفاده احتمالی از تسلیحات کشتار جمعی زندگی کنند. ما باید تضمین نماییم که مردم ایران که طی جنگ هشت ساله قربانیان سلاحهای کشتار جمعی می باشند آخرین مورد آن در هر نوع در هر جا وتحت هر شرایطی باشند. ایران عزم خود را برای نیل به این هدف با پیوستن به سه معاهده اصلی NPT، BWCو CWC در این زمینه و با مطرح نمودن ایده ایجاد منطقه عاری از سلاحهای هسته ای در خاورمیانه اعلام کرده است.

- تاریخچه اقدامات برای ایجاد منطقه عاری از تسلیحات کشتار جمعی و تسلیحات هسته ای در خاورمیانه پیشنهاد اولیه برای ایجاد منطقه عاری از تسلیحات هسته‌ ای در خاورمیانه برای اولین بار در سال ‌1974 از سوی ایران و با حمایت مصر مطرح گردید.

- بن بست کنونی در مذاکرات در جهت ایجاد منطقه عاری از تسلیحات کشتار جمعی در خاورمیانه نتیجه مستقیم توانمندی هسته‌یی اسرائیل است که صلح و ثبات در منطقه را در معرض خطر قرار می دهد.

- برای آنکه حضار محترم در جلسه به این اقناع برسند که رژیم اسرائیل مانع اصلی فراروی ایجاد منطقه عاری از تسلیحات کشتار جمعی در خاورمیانه است، اعلامیه اجلاس چهاردهم سران جنبش عدم تعهد در هاوانا (‌11 تا ‌16 سپتامبر ‌2006) را یادآور می‌شوم. جنبش عدم تعهد متشکل از ‌118 کشور یعنی تقریبا همه اعضای جامعه بین المللی است. در اعلامیه هاوانا آمده است:

«89- سران کشورها یا روسای دول حمایت خود را برای ایجاد منطقه عاری از تمامی تسلیحات کشتار جمعی مورد تاکید مجدد قرار می دهند. بدین منظور آنان نیاز به ایجاد منطقه عاری از تسلیحات هسته‌ ای در منطقه خاورمیانه منطبق با قطعنامه ‌487 (‌1981) شورای امنیت، بند ‌14 قطعنامه ‌687 (‌1991) شورای امنیت و قطعنامه های مربوطه مجمع عمومی که با اجماع به تصویب رسیده را مورد تایید مجدد قرار می دهند.

آنان از تمامی طرفهای ذیربط می‌خواهند در جهت اجرای کامل پیشنهاد ارائه شده از سوی ایران در سال ‌1974مبنی بر ایجاد چنین منطقه‌یی گامهای فوری و عملی اتخاذ نموده و تا هنگام ایجاد آن از اسرائیل، تنها کشور در منطقه که به پیمان عدم اشاعه تسلیحات هسته‌یی (NPT) نپیوسته و به علاوه نیت خود را نیز برای چنین اقدامی اعلام نداشته، می‌خواهند از در اختیار داشتن سلاحهای هسته‌ ای دوری جسته و براساس قطعنامه ‌487 (‌1981) شورای امنیت به سرعت تمامی تاسیسات هسته ای خود را تحت نظارت کامل پادمانی آژانس بین المللی انرژی هسته ای قرار داده و فعالیتهای هسته‌یی خود را در انطباق با نظام عدم اشاعه به انجام رساند.

آنها نگرانی عمیق خود را نسبت به کسب توانمندی هسته ای از سوی اسرائیل که خطری جدی و مداوم را علیه امنیت همسایگان و دیگر کشورها ایجاد می نماید ابراز داشته و اسرائیل را به خاطر تداوم توسعه و انبارسازی زرادخانه هسته ای کوم نمودند.

آنان بر این نظر هستند که ثبات در منطقه ای که در آن عدم توازن فاحش توانمندی نظامی بویژه از طریق دارا بودن سلاحهای هسته‌ ای وجود دارد نمی‌تواند حفظ گردد.

وضعیتی که به یک طرف اجازه می‌دهد همسایگان خود و منطقه را تهدید نماید. آنان همچنین خواستار ممنوعیت تام و کامل انتقال تجهیزات، اطلاعات، مواد و تاسیسات هسته‌ ای، منابع و وسایل مربوطه و ارائه مساعدت در زمینه علوم و فن آوری هسته ای به اسرائیل شدند.

آنان در این خصوص نگرانی جدی خود را نسبت به استمرار تحولاتی که طی آن دسترسی دانشمندان اسرائیلی به تاسیسات هسته‌ ای یک کشور دارنده سلاح هسته ای فراهم گردید، اظهار داشتند. این تحولات پیامدهای منفی جدی برای امنیت منطقه و همچنین اعتبار نظام جهان عدم اشاعه در بر خواهد داشت».

کشورهای عضو جنبش عدم تعهد طی کنفرانس پیمان عدم اشاعه که در آوریل ‌2008 در ژنو برگزار شد چنین اعلامیه‌ای البته روزآمد شده آن را صادر نمودند.

حضار محترم

در خاتمه جمهوری اسلامی ایران بر این اعتقاد است که در این مقطع تاریخی تمامی دوستداران صلح در جهان بویژه روشنفکران، دانش پژوهان و نمایندگان مجالس که نمایندگی مردم را بر عهده دارند، ناگزیرند برای آغاز بدون تاخیر اقدامات دسته جمعی ملموس با هدف وادار ساختن رژیم اسرائیل به تصویب فوری NPT, CWC,BTWC و بمنظور برداشتن تحفظ از پروتکل ژنو، و برای از بین بردن توانمندی تسلیحاتی کشتار جمعی به ویژه در زمینه سلاحهای هسته‌یی و قرار دادن تمامی مواد و تاسیسات هسته‌یی‌اش تحت پادمان IAEA، بسیج گردند.»